Verlangen
Steeds es ze wer vurbij kwaam
dan bleef ie effe staon.
Dan ston 't-ie daor te kijken
waor of zij heen zû gaon.
Dan bleef ze op zun netvlies.
Zun kop die sloeg op hol.
En heel d'n dag dan zaat ´r
zun hart flink van heur vol.
Ze was mi heur verschijning
un lust vur 't man'lijk oog.
Heur fanclub waes in umvang
un schare die d´r nie um loog.
Genietend van de aondacht,
glimlachend in ut rond.
Hij kon alleen mar dromen
vaen di vrouwke, prachtig blond.
Hij wies dè ze verliefd waar.
Ze hâ al lang un vriend.
Mar die keek nie naor heur um.
Z' hâ wel meer verdiend.
Al maonde was ie himmaol
in de ban vaen dizze vrouw.
Hoe kreeg ie nou heur aondacht?
Dè ze naor hum kijke zou.
Hij bleef mar prakkizeren:
‘Ik gaoi d'r gewoon op af.'
En es ze hum dan aonkik
daen lit ie spontaan un blaf.
Mit di teefje vaen d'n overkant
gee 't-ie vur ut gewin.
Daen deilt ie vort zun hondenmaend
en stichten ze un gezin.