Bezig blijven, ook na je pensioen
Door Elly Hagen
ALPHEN – Velen trekken er na hun pensioen met de camper of caravan op uit. Jan de Leeuw (77) koos er voor om bezig te blijven. Vanaf jonge leeftijd zet hij zich in voor anderen en daarmee is hij nooit gestopt. Stilzitten past hem niet.
‘Op mijn veertiende ging ik al voor mijn vader contributie innen voor de houtbewerkersbond’, vertelt hij. ‘Met een bruin leren tasje ging ik wekelijks langs bij de leden om vijftien cent op te halen.’
In diezelfde periode sloot hij zich aan bij ‘Jong Nederland’ afdeling Maasbommel, waar hij doorgroeide tot gildeleider. ‘Dit is een jongerenorganisatie, vergelijkbaar met de scouting’, legt hij uit. ‘We bedachten thema-activiteiten en gingen op kamp. Ik gaf graag kennis aan jongeren door. Ik wilde wel het onderwijs in, maar mijn vader vond het beter dat ik ging werken, doorleren kon altijd nog.’
Na de middelbare school werd hij gemeenteambtenaar, eerst in Bergharen, later in Appeltern en uiteindelijk in West Maas en Waal.
Muziek
Vanaf zijn achtste bespeelt Jan een muziekinstrument. Hij begon bij de fanfare in Maasbommel en toen deze ophield te bestaan ging hij verder in Alphen. ‘Ik moest wel,’ vertelt hij lachend, 'ze stonden aan de deur, met een saxofoon al achter in de auto. Later zijn we samengegaan met Dreumel.’
Het bleef niet bij muziek maken alleen. Hij zat in het bestuur van de muziekvereniging en ook van de school en de kerk.
Begin 1991 werd Jan ziek. Hij kreeg darmkanker, werd geopereerd en kreeg chemokuren. ‘Dat was een zware tijd met drie kleine kinderen in huis. Toen ik hersteld was, wilde ik iets terugdoen en ik heb uit dankbaarheid een functie in het kerkbestuur op me genomen.’
Kerkbestuur
Jan zette zich jarenlang, soms 20 uur per week, in als vicevoorzitter. Hij begeleidde het samengaan van parochies en dacht mee over de toekomst van kerken in de regio. ‘Dat vroeg om zorgvuldigheid, zeker naar alle vrijwilligers die waren betrokken bij de kerk.’
Begin 2025 nam hij afscheid van het bestuurswerk. Een bijzonder moment volgde eind vorig jaar toen hij werd onderscheiden. ‘Ik ben naar de kerk gelokt’, vertelt hij. ‘Ik had zelfs niets door toen mijn vrouw Ria zei dat ik een colbertje aan moest trekken. Er begon iets te dagen toen ik mijn familie zag zitten. Dat ik een pauselijke onderscheiding kreeg, had ik nooit verwacht.’
Jan blijft betrokken bij de werkgroep rond het gebouwenplan en de herbestemming van kerken en hij zit in de locatieraad voor de kerk in Alphen. Daarnaast speelt hij nog altijd muziek, collecteert voor Reuma Nederland en is hij polderjutter. ‘We ruimen rommel langs de Maas op. Dat levert een leuk centje op voor verenigingen.’
En tot slot: Een van de mooiste vrijwilligerstaken verricht hij samen met Ria. Ze passen elke dinsdag op bij de jongste kleinkinderen in Vleuten.