Door Ton van Hulst
In deze rubriek maken we kennis met inwoners van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat: een kijkje in het leven van,
al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een
karakteristiek portret.
Naam: Masjel van Ooijen
Leeftijd: 69 jaar
Plaats: Druten
Als jongste telg in een gezin van vijf kinderen uit Altforst (dat hij al meteen een ware ‘parel in de polder’ noemt, vanwege de rust, de ruimte en de heerlijke dorpse uitstraling) belandde Masjel ongeveer 45 jaar geleden in Druten, nadat hij Gerdie had leren kennen. Toentertijd werkte hij als parkeerwachter, en later als ober, bij café-bar De Blauwe Sluis. Met zijn lange gestalte kon hij over iedereen heen kijken, en al snel viel zijn oog op zijn toekomstige vrouw. 'In die tijd was voor mij eigenlijk alles belangrijker dan school, dus het werd een zogenoemde zevenjarige havo, die ik overigens wel afrondde met een diploma. Ik had het pretpakket, zoals dat toen heette, want ik had geen aanleg voor de exacte of de technische vakken. Ik wilde het onderwijs in, maar het was een slechte tijd toen voor zo’n carrière. In Maasbommel ging ik bij de gemeente werken, op de afdeling financiën. Geldzaken, werd dat destijds genoemd.'
Gemeentewerk
In 1984 begon Masjels periode bij de gemeente West Maas en Waal: eerst op de afdeling Welzijn, waar hij zich onder andere bezighield met subsidies. Terwijl hij gedurende de laatste vijf jaar als contactpersoon fungeerde voor de acht dorpsplatforms, maakte hij met veel andere afdelingen kennis. 'Ik zat in die tijd niet vaak achter de computer, ik ging veel liever naar de mensen toe. Daarom werd ik door mijn collega’s soms gekscherend "de vrije uitloopambtenaar" genoemd.'
Hardlopen
Samen met een collega ontwikkelde hij een plan voor een marathon over de dijken van West Maas en Waal. Nadat de gemeente de plannen realiseerde en enkele jaren organiseerde, ligt het initiatief nu in handen van stichting DijkenSport, inmiddels voor de 25e keer. Op zondag 6 september is er een eenmalige jubileummarathon, waarbij de acht dorpen van de gemeente worden verbonden. 'Hardlopen doe ik nog steeds liever dan wandelen,' vertelt Masjel, 'want dan ben je eerder thuis. Maar de marathon loop ik niet meer, dat kost weer teveel tijd. Ik doe wel graag met mijn vriendin mee met de Vierdaagse.'
Nu het precies honderd jaar geleden is dat Maas en Waal getroffen werd door een rampzalige overstroming, wordt er een eenmalige WatersnoodMarathon georganiseerd op 3 mei. Het parkoers van ongeveer 42 kilometer volgt de loop van het water van de overstroming in 1926 en loopt ook over de Blauwe Sluis. Niet alleen hardlopers kunnen meedoen, maar ook ‘gewone’ wandelaars. Er zijn nu al 431 inschrijvingen; dat mogen er maximaal 500 worden. 'We zijn trots dat de bekende nieuwslezer Gijs Wanders, die ooit onze eigen dijkenmarathon liep, in een vakblad schreef: Het parkoers is van een ongeëvenaarde schoonheid.'
Weefdraden
Bij de vrij jonge stichting Weefdraden, waarbij de Drutenaar als penningmeester betrokken is, staat aandacht bij levenswendingen centraal; dat hoeft niet altijd rouw bij overlijden te zijn, maar bijvoorbeeld ook dementie. Masjel zet zich in om het groeiend aantal bezoekers van de diverse activiteiten te helpen met verlies in de breedste zin van het woord. Na het verlies dat hij zelf ondervond, hield hij zich op de been met muziek en hardlopen.
Muziek
Voor Masjel is muziek belangrijk. Vroeger al, thuis, tijdens het koeien voeren en melken, stond de radio altijd aan: zijn zussen luisterden naar Radio Veronica en Masjel luisterde mee. 'Zelf muziek maken is niks voor mij. Dat bleek al op de basisschool, toen ik mee moest doen met een blokfluitgroepje. Maar ik hoor wel graag muziek. Bijvoorbeeld van Bruce Springsteen, mijn favoriete artiest, of de Nederlandse groep De Dijk. Als we, vaak met beide kinderen, hun concerten bezochten, beschouwden we dat als ons jaarlijkse portie levenslust.'
Kookclub
Masjel is tevens lid van een kookclub voor mannen. 'Dat is voor mij een mooie manier om onder de mensen te komen. Gelukkig lukt het me wel gemakkelijk contact te maken met anderen.'
Druten
Over de jaren-negentig-wijk aan de rand van het dorp, waar Masjels woning staat, zegt hij: 'Hier zit je lekker dicht bij het bos en bij de dijk. Het is in deze buurt ook prettig wonen. Weet je, oorspronkelijk was deze wijk eigenlijk bedoeld en opgezet voor bejaarden, maar ik voel me echt nog steeds niet bejaard. En wat Druten betreft: het dorp heeft alles wat ik nodig heb, qua winkels, recreatie, horeca en sport. En niet in de laatste plaats: sfeer. Maar ik kan niet ontkennen dat Altforst nog steeds diep in mijn hart zit, zoals het waarschijnlijk altijd zal blijven doen.'