Klein klussen voor een heuse hobby
Door Julian van den Heuvel
EWIJK - Tonnie van den Heuvel werkte vroeger als timmerman en bouwde alles op waarvoor hij een tekening had. Vandaag de dag is hij met pensioen, maar op zijn eigen manier zet hij dat vakmanschap, op een kleinere schaal, voort. Met zijn hobby in de miniatuurbouw blijft hij nog altijd lekker doorklussen.
Toen hij 60 jaar was, ging Tonnie 'met de vut'. Al snel begon hij de tijd op te vullen met onder meer het in elkaar zetten van een voederhuisje - al mocht er gerust over een 'vogelvilla' worden gesproken - in de stijl van een huis. Tonnie blikt terug: 'In feite was dat, in 2009, mijn eerste miniatuurhuis. Daar kwamen ook echt vogels in als het weer meezat.' Geïnspireerd door dit project breidde hij uit naar miniatuurwerken van meer gebouwtypen, zoals de muziekkoepel van Winssen of blokhutten uit Canada, Oostenrijk en Amerika.
Tonnie begon zijn inspiratie te halen uit wat hij mooi vindt: 'Als ik een gebouw zie dat ik graag wil namaken, neem ik contact op met degene die de bouwtekeningen bezit. Velen antwoorden niet, maar er zitten ook enthousiastelingen tussen die ze met liefde en plezier doorsturen.' Af en toe ontvangt hij tekeningen van partijen die deze gevisualiseerd willen hebben; in dat geval gaat Tonnie te werk tegen betaling.
In zijn schuur worden de materialen (vaak ceder, koper, en riet) afgetekend, gezaagd en in elkaar gezet. Stiekem komen daar een hoop bouwtechnieken bij kijken die ook in de echte bouw worden ingezet. Zolang Tonnie de tekeningen heeft, schrikt niks hem af; hij bootst het allemaal na. 'Geleidelijk aan heb ik steeds meer trucjes geleerd. Zo heb ik een hooimijt gemaakt die kan bewegen, en verwerk ik raamkozijnen, lampen, zonnepanelen, open haarden en werkende dakgoten, allemaal op een schaal van 1 op 20.'
Hoewel de hobby niet zijn enige is - van biljarten en muziek maken is Tonnie ook groot liefhebber - lijkt deze vaak nog in zijn achterhoofd te spelen. 'Laatst was ik bij een komkommerkwekerij en toen zag ik stokken van precies het formaat dat ik voor een bouwwerk nodig had.' Dat betekende jackpot: de stokken gingen mee naar huis en werden verwerkt. En heeft hij hout over, dan weet hij er raad mee. 'Mijn vrouw zei: "Tonnie, kan jij geen vakantiehuis voor ons bedenken?" Toen ik die had gebouwd met mijn overgebleven hout, vond ze 'm maar te klein.'
Dat Tonnie pas tijdens zijn pensioen de hobby oppakte, is niet voor niets: er is een hoop geduld voor nodig. 'Soms ben ik met een specifiek onderdeel wel dagen bezig. De meeste werken kosten me ongeveer een jaar.' Aan zijn leeftijd moet hij dan ook wel eens toegeven. 'Ik word ook ouder, en met mijn arm kan ik een stuk minder, dus ik bouw steeds kleiner. Tegenwoordig zijn kerststalletjes een favoriet.'
Tonnie benadrukt: iets zelf in elkaar zetten is zo ingewikkeld als je zelf wil. 'Ik begon met vogelhuisjes. Iedereen kan dat. Maar ook als je er verder in wil gaan, is iets creëren met wat tijd en geduld altijd haalbaar, wat het ook is. In principe kun je alles maken.'
