Lèèzing
Ut waar unne mooie'n aovund.
Hij hâ veul schik gehaed.
En nao heel wè borrels
hèt ie zunne’auto toch gevaet.
Hij startte toen zun auto
en reed naor huis op aon.
Hij docht: 'k gaoi binnedeur
al zal dè nie sneller gaon.
Mar hij wô op di laote uur
de pliesie gaon ontwijken.
Want es ie aongehaauwe wier
daen kwaam d'r heel wè kijken.
Of de duuvel d'r mee spulde.
Toen ie in de spiegel keek,
zaag ie un auto komme
die op de pliesie leek.
Verdorie, dè's nie best.
Hij kreeg ut al vlot wèrm
toen ie ut bevel kreeg
um te stoppen in de bèrm.
‘En heeft u wat gedronken?’
klonk ut op formele toon.
‘Nou nee, alleen wè fris’
zo aentwoordde'n ie gewoon.
‘Waarheen gaat deze reis
zo midden in de nacht?’
‘Nou, ik wor op un lèèzing
over misbruik vaen verwacht.
Vaen alcohol en te laot thuis.’
'Ach meneer, wie gelooft dat nou?
Wie geeft er nu nog een lezing?’
‘Nou, die krèg ik drek vaen mun vrouw.’