De Maas&Waler dat ben ik: Sanne van Zwam

januari 2026, 17:00 Mens De Maas&Waler dat ben ik

In deze rubriek maken we kennis met inwoners van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat: een kijkje in het leven van, al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een karakteristiek portret.

Naam: Sanne van Zwam
Leeftijd: 38 jaar
Plaats: Wamel

Wie Sanne zoekt, loopt grote kans haar te vinden bij een dansles van Hupsakee of bij Stichting Blend in het VTC in Wamel. Een andere plek waar ze vaak wordt gezien, is een sportevenement.

Na basisschool ‘De Laak’ ging Sanne naar de Pax, eerst in Beneden-Leeuwen en later in Druten. Daarna volgde ze in Tiel een opleiding tot verpleegkundige. Dit beroep paste bij haar, vooral door het contact met mensen. ‘Ik merkte al snel dat zorg voor mij draait om meer dan verpleegtechnische handelingen. Mensen begeleiden en ze zien groeien, geeft mij meer voldoening. In het Thomashuis in Druten kon ik die invulling geven en ik ben er zestien jaar blijven werken.’ 

Voetbal

Er zit veel beweging in haar leven. Al op jonge leeftijd stond ze op het voetbalveld bij Unitas. ‘Alleen tussen de jongens, maar dat boeide me niet. Ik vond voetbal leuk. Later kwamen er meer meisjes bij Unitas en ook met schoolvoetbal deden we het best goed. We hebben zelfs een keer in Denenkamp een wedstrijd gespeeld.’ Ze heeft het niet van een vreemde, want haar vader was trainer van het eerste elftal waar haar toekomstige partner, Sjors, in speelde. ‘Door hem kwamen Sjors en ik op jonge leeftijd in contact met elkaar’, vertelt ze lachend. ‘Ik was pas 19 jaar toen we gingen samenwonen.’

Door een knieblessure moest Sanne al jong stoppen met voetballen. Ze werd leidster en tot op de dag van vandaag is ze voetbalfan. ‘Het is een rode draad in mijn leven. Ik heb er vriendinnen aan overgehouden en we gaan nu regelmatig samen naar een wedstrijd in binnen- of buitenland.’ Naast voetballiefhebber is ze schaatsfan: ze gaat binnenkort naar Milaan voor de Olympische Spelen.

Dansen

Een andere vorm van bewegen vindt Sanne in dansen. Samen met vriendin Sandra startte ze in 2008 dansschool San’s Dance. ‘We verspreidden hiervoor briefjes in het dorp en binnen korte tijd meldden zestig kinderen zich aan.’ Ze gaven zeven jaar lang les, totdat dochter Saar (10) op komst was. ‘Helaas hadden we geen opvolgers en stopte de dansschool. Het bleef wel kriebelen en ik zei dat als ons tweede kind een meisje zou worden, we weer gingen starten.’

Na de geboorte van Teske (7) maakte ze deze woorden waar. Zo ontstond Hupsakee, weer samen met Sandra en ook Kyara. Ze gebruikten hetzelfde concept, maar nu wel meteen met een groter team. Weer werd het een succesvolle onderneming. ‘Onze uitvoeringen vinden altijd rond Vaderdag plaats. Dan zijn we drie dagen in touw. We doen dat nooit alleen, want we krijgen dan hulp van veel vrijwilligers uit het dorp. Zelfs mijn ouders, broer en schoonzus komen ons helpen.’

Stichting Blend

Om nog meer verbondenheid te creëren in Wamel, startten Sanne en Sandra Stichting Blend. Ze verwezenlijkten een plek in het VTC waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en waar mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt volwaardig mee kunnen doen. 

‘We namen allebei ontslag bij onze werkgevers. Dat was een sprong in het diepe, maar Blend groeide in drie jaar uit tot een vijfdaagse dagbestedingsplek. Deelnemers verrichten allerlei taken, van de was voor school tot het runnen van het restaurant. Daarnaast zijn er drie peuter- en kleuterdansgroepen actief en we organiseren het jaarlijkse kabouterpad achter de dijk, dat bezoekers van ver buiten de regio trekt.’

Sinds een jaar runt Sanne Blend alleen, met een fantastisch team en een grote groep vrijwilligers. ‘In maart verhuizen we naar een nieuw deel van het VTC, met een groot terras en een uitgebreide lunchkaart.’ Het lunchrestaurant loopt goed. ‘We krijgen lunchgasten, verzorgen feestjes en hebben heerlijke zelfgebakken appeltaart. Het gekke is dat we er weinig bekendheid aan geven, maar wie hier binnenloopt, komt terug.’

Na een drukke week laadt Sanne thuis de accu weer op met haar gezin. ‘We gaan graag op reis, of samen op avontuur. Dat vinden we alle vier leuk en daarna kan ik er weer helemaal tegen.’

Dat Sanne zich thuis voelt in Wamel is duidelijk. ‘Het is een hecht dorp waar ik altijd op dorpsgenoten kan rekenen. De meeste vriendinnen ken ik al sinds de basisschool. Dat zijn vriendschappen voor het leven. Het mooiste vind ik dat we die verbondenheid doorgeven aan onze kinderen. Zij zijn ook vriendinnen met elkaar. Zo is de cirkel rond.’

Door Elly Hagen