Allerzielen
De kamer die is donker,
mar buiten is ut licht.
De lampen die zijn uit,
de gordijnen zijn nou dicht.
D’r klinkt zacht wè geflûster,
op un leunstoel naost ut bed.
D'r is net nog un kumke
mi verse thee gezet.
In ut bed daor ligt un vrouwke,
ze aojumt errug zwaor.
En es ze dean mot hoesten,
dan klinkt ut vort zô raor.
Zijn de keinder al gekomme?
De pestoor die is er al.
Es iedereen d'r is,
slût ze d'r ogen al.
D'r klinkt zacht wè gesnotter
vaen un familielid.
De stilte wor verbroke,
de pestoor die hardop bid.
Hij legt z'n rechterheand
op ut vurhoofd van de vrouw.
Dan zalft ie mi wè olie
vur de liefde en de trouw.
Ut naderende einde,
hoe ge ut keert of wend,
is di onumkeerbaar tijdstip
vur ut leste sacrament.
Ze is echt aon d'r eind.
Nou dè se wor bediend.
Daen kan ze vredig stèrve,
want dè hè ze echt verdiend.