Golf
AlgemeenUnne miens van drieënniggentig
Spulde golf mi veul plezier.
Dè dee hij heel verdiensteluk
sins hij stopte es bankier.
Trots lûp ie mi z’n clubs
over de golfbaon langs ut bos.
Ondanks z’n hoge lèèfted
slee ‘t-ie d’r flink op los.
Toch kwaam ‘t-ie op un dag
veul minder vroluk thuis.
Z’n vrouw hâ in de gate.
Nou is d’r iets nie pluis.
‘Och vrouw, ut zijn m’n ogen.
Ik kan nie goed mer zien.
Ut is nie ins mer vijf
op de schaol van nul tot tien.’
‘Dè ge daen mijn bruur nie vraogt.
Jan z’n ogen zijn nog goed.
Hij kan oe misschien helpen.
Dè is toch fijn vur oew gemoed?’
‘Mar oew bruur is honderdentwee.
Die is toch veul te oud?’
Ze zee: ‘Dè kan wel zijn,
mar z’n ogen zijn nie fout.’
Zo gezèèd en zo gedaon.
Jan ging mi z’n zwaoger mee.
De bankier die sloeg mooi af.
En Jan keek hoe die glee.
‘Zo Jan, waor is de bal?’
‘Och sorry, ik beken.
Ik hè ‘m wel gezien,
mar dè ‘k het vergèète ben.’
Door Rinie van Haren