Onraad
Column BabbelsOver exact twee weken mogen we weer een vakje rood kleuren. Velen van u twijfelen over de vraag welk hokje dat moet worden, maar tientallen mensen wacht een nog veel groter politiek dilemma: willen ze zich (opnieuw) kandidaat stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen in maart?
Als trainer bij ProDemos heb ik het afgelopen jaar een keer of tien de cursus ‘Politiek Actief’ mogen geven, waarin we mensen proberen te interesseren voor de lokale politiek. Als deel van de cursus mag ik raadsleden interviewen en overal is het verhaal hetzelfde: ze vinden het fantastisch en zijn supertrots dat ze dit werk mogen doen.
Waarom? Omdat ze het gevoel hebben op lokaal niveau echt het verschil te kunnen maken. Voor het geld hoeven ze het niet te doen, de vergoeding is een fooi… En voor hun eigen veiligheid helaas ook niet.
Want wie heeft zin om belaagd te worden met zwaar vuurwerk? Of uitgescholden te worden voor alles wat los en vast zit? Of te moeten horen dat ‘we heus wel weten waar jouw kinderen op school zitten’? En nee, dit gebeurt helaas niet enkel in de grote steden… Vraag maar eens aan wat Beuningse raadsleden wat hen de afgelopen weken is overkomen.
Maar zij zijn wél degenen die namens ons keuzes moeten maken over belangrijke onderwerpen: windmolens, het sluiten van een nooddruftig zwembad en ja, ook dat azc. Zij zitten daar namens u, want u heeft ze gekozen. En dan beschimpt, bespuugt of bedreigt u hen? Dat vindt u normaal?
Met diegenen die zo dom zijn geen gebruik te maken van hun stemrecht ben ik snel klaar: u mag zich niet eens in deze discussie mengen. Maar juist voor die anderen: zullen we de slinkende groep raadsleden wat meer eren in plaats van ze te verketteren?
En als u denkt het beter te kunnen of weten… fantastisch! Raadsleden zijn de levensader van de lokale democratie en nieuw bloed is altijd welkom… Zolang het maar niet aan de paal zit.
Door Patrick Huisman