De Maas&Waler dat ben ik: Wil van Kempen
Mens De Maas&Waler dat ben ikIn deze rubriek maken we kennis met inwoners van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat, een inkijkje in het leven van, al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een karakteristiek portret.
Naam: Wil van Kempen
Leeftijd: 70 jaar
Plaats: Boven-Leeuwen
‘Van Arnhems meisje tot Maas en Waler’, begint Wil haar verhaal. ‘Sinds 54 jaar woon ik in Maas en Waal, waar ik begon in de bekende hoge flat van Boldershof. Daarna woonde ik met z’n vieren in een klein huisje. Na zeven jaar op Boldershof te hebben gewerkt, stopte ik daarmee omdat ik moeder werd. Ik was vervolgens actief op meerdere terreinen: zo speelde ik poppenkast voor de kinderen van de peuterspeelzaal en organiseerde met andere dames activiteiten voor ouderen, zoals playbackshows. We mochten stiekem oefenen in de Leeuwenburcht. Toen mijn ouders begonnen te sukkelen en mijn werk als pedicure drukker werd, ben ik keyboard gaan spelen bij de Evergreens. Toen er een nieuwe dirigent kwam, bleek ik niet meer in het plaatje te passen en vertrok ik naar zangkoor Hullie, waar ik nu accordeon speel.’
Breimama’s
In de coronatijd richtte Wil de breimama’s op. ‘Ik vond een oude tas van mijn moeder op zolder met wat wol erin, en ik begon beertjes met een mondkapje op te breien. Mijn zoon opperde het idee om voor een goed doel te gaan breien. Dat werd Stichting Vlinderkind, die zich inzet voor mensen met epidermolysis bullosa, een zeer ernstige en vooralsnog ongeneeslijke huidaandoening. We organiseerden tevens twee concerten met zangkoor Hullie, waarmee we flinke bedragen voor de stichting ophaalden. We verkochten ook pannenkoeken tijdens het zogenoemde pannenkoekenmatinee en hadden zelfs een speciaal lied gemaakt op de melodie van ‘Butterfly’. Nou, dat sloeg in hoor. De halve zaal zat met tranen in de ogen.’
De breimama’s werden benaderd door een bedrijf uit Rotterdam, voor wie ze mooie beertjes hebben gemaakt. Evengoed verschijnen de knuffeltjes als motorbeertjes, voetballertjes, tandartsassistentes en boertjes. Terwijl ze volop vertelt, lijkt het wel of je de breipennen kunt horen: klik-tik, klik-tik. Alle opbrengsten van de breimama’s gaan naar het goede doe. ‘Als we fooien krijgen, wat soms gebeurt, kunnen we daarvan weer oogjes en neusjes kopen. Wol en materialen voor de vulling van de beertjes krijgen we gewoonlijk. Uiteraard zijn we daar erg blij mee!’ De dames verkopen ook vogelhuisjes; Wil rekent voor dat er tot nu toe al voor ongeveer 6.000 euro bij elkaar gespaard is.
Liederentafel
Samen met Wim van Leeuwen en de band Jukebox organiseert Wil eens in de zes weken een soort van liederentafel, vertelt ze. Daarbij krijgen de bezoekers uitleg over de liedjes en over de oorspronkelijke uitvoerenden, en kunnen ze uit een liederenboek meezingen. ‘Vaak is het echt een beregezellige boel, wat soms zelfs uitdraait op een polonaise door de zaal. Er zijn zelfs weleens mensen die spontaan zelf beginnen te zingen. Hoe leuk wil je het hebben? Nee, winst maken we niet. Als we eens wat overhouden krijgt iedereen een lekkere bitterbal. Gratis natuurlijk.’
Wil legt uit wat haar drijfveer is bij dit alles: ‘Samen met niets beginnen en geleidelijk aan iets moois opbouwen. En dan een soort band laten ontstaan, zodat je bijna het gevoel krijgt dat je onder familie bent. Dat is mijn onderliggende motivatie voor eigenlijk alles wat ik doe.’ Je kunt aan haar zien dat het diep uit haar hart komt.
Ze speelde drie keer een rol in de producties van Musical Maas en Waal. Ze kroop met groot gemak in de huid van een herbergierster, een roddeltante en Majoor Boszacht. Rollen die ze tot groot vermaak van het publiek vlekkeloos en overtuigend vertolkte.
Fotografie
Haar oorspronkelijke beroep van pedicure oefent ze nog af en toe uit. Verder kun je haar vaak aantreffen op de fiets en in het zwembad. En wandelend in de Maas en Waalse natuur, met haar fotocamera in de aanslag. Haar lens richt ze graag op wolken, mist, regen en groen.
‘Maar mijn voorkeur gaat toch wel uit naar koeien. Wat ik met die foto’s doe? Ik zet ze graag op Facebook, zodat meer mensen ervan kunnen genieten. Daar zijn foto’s toch voor; om naar te kijken!’
Samen met haar man bezoekt Wil graag, met de fiets, landen als Frankrijk, Italië en Duitsland. Ze toont een foto, gemaakt tijdens een vakantie aan het eind van een lange tocht, waarop de twee met hun tenen in de Middellandse Zee te zien zijn. Ook in die landen maakt ze met plezier foto’s. ‘En uiteraard bezoeken we in het buitenland alles wat maar de moeite waard is: parken, musea, steden et cetera. Maar hier in Maas en Waal is het net zo goed prachtig. Tja, wat wil je nog meer?’
Door Ton van Hulst