Van alle weinde thuis
Ze hâ'n mi tante Bertha
nie altéd heel veul op.
Heur gierighèd die liep
gelèk mit heur lèèftèd op
Ze waar heel goed bemiddeld
en niemand wit wurrum,
mar ze dreai-jde elke'n euro
soms nog wel drie ker um.
Ze waar ôk flink nijsgierig
en ze wies van iedereen
altèd wel iets te zeggen.
Die Bertha was d'r één.
Mar ut allerergste was nog,
ze hâ één grote kwaol.
d'r aauwe dèèrme-stelsel
dè klonk bovenmodaol.
Ok zonder erwtensoep
liep tante duk te gaessen.
D'r weinderige dèèrme
lieten iedereen verraessen.
‘t Begon altèd mit un scheetje
un hooggeknepen toon.
Die ongemerkt ontsnapte.
Al leek ut heur gewoon.
Mar dan heel efkes laoter
begon ut grof geweld.
En es ge in de buurt stond
dan wier-de haost geveld.
Die dèèrme-symfonie
die bleef niemand bespaard.
Mar was tante vertrokken,
dan was de lucht geklaard.