
Jaarwisseling in Hospice ‘De Brug’
MensDRUTEN - Het eind van het jaar is voor veel mensen een moment om terug te kijken op de afgelopen twaalf maanden en vooruit te blikken naar het nieuwe jaar. Maar voor een terminaal zieke kan dat laatste heel wrang zijn. Toch wordt in het Drutense hospice ‘De Brug’ wel degelijk aandacht besteed aan Oud en Nieuw. ‘Alles wat we kunnen vieren, vieren we. Juist hier.’
Waar buiten de decemberdrukte voelbaar is, heerst in hospice ‘De Brug’ een serene rust. Wel is de gezamenlijke huiskamer gehuld in kerstsfeer, en ook buiten branden de kerstlichtjes. ‘Net als thuis’, legt vrijwilligerscoördinator Lilian Delies uit. Samen met vrijwilligers Finny en Mieke vertelt ze hoe de feestdagen er in het Drutense hospice uitzien. Ook gast Bep is bij het interview aanwezig. Hoewel de krasse oude dame al enkele weken in het hospice verblijft, blijkt ze (gelukkig!) minder ziek te zijn dan aanvankelijk gevreesd werd en verhuist ze binnenkort naar een zorgcentrum. ‘Maar ik vind het wel gezellig om even bij het gesprek aan te sluiten’, laat ze weten. ‘Ze zorgen hier zo goed voor me.’
In het hospice is plaats voor vijf terminaal zieken, maar lang niet alle kamers zijn altijd bezet. Hoeveel mensen er rond de jaarwisseling zullen verblijven is dan ook niet van te voren in te schatten. ‘Hoe een gast de feestdagen door wil brengen, is van veel dingen afhankelijk’, vertelt vrijwilliger Finny. ‘Leidend daarbij is wat iemand graag wil én wat hij of zij fysiek nog aankan. Heeft men de behoefte om samen te zijn met anderen? Of brengt iemand deze momenten juist graag met de naaste familie door. Het kan en mag allemaal. En daarom weet je vaak ook pas kort van tevoren of men aanschuift bij een kleinschalige viering, een koffiemomentje of nieuwjaarsborreltje.’
Wanneer de feestdagen naderen, komt vaak wel ter sprake of men daar aandacht aan wil besteden. De ene keer vragen wij ernaar, soms komt een gast er zelf mee, of gooit de familie een balletje op. ‘Het is een natuurlijk proces’, aldus Lilian. ‘We gaan niet met een lijstje de kamers af. En onze gasten moeten zich ook vooral niet verplicht voelen.’ Dat geldt ook voor het ‘vieren’ van de jaarwisseling.
Alle goeds
Behalve de gasten, zijn tot laat in de avond uiteraard ook vrijwilligers aanwezig in het hospice. De laatste jaren zijn dat steevast Finny en haar man Ton. ‘Of we nu met z’n tweeën thuis op de bank een oliebol eten, of dat we dat hier doen, samen met de gasten die dat willen... Dat maakt voor ons geen verschil. Maar voor de gasten en hun familie zorgt zo’n kleinschalige activiteit vaak wel voor wat afleiding.’ Overigens zul je de vrijwilligers hier geen ‘gelukkig nieuwjaar’ horen zeggen. Maar wat zeg je dan wel, tegen iemand die niet lang meer te leven heeft? ‘Alle goeds, bijvoorbeeld, of: dat je nog een mooie tijd mag hebben’, laat Lilian weten.
Waar Finny en Lilian te vinden zijn in het hospice, ondersteunt Mieke terminaal zieken in de thuissituatie. ‘Rond de feestdagen doet de familie dat vaak zelf. Daar ben ik over het algemeen niet bij.’
Alle drie merken ze dat gasten in het hospice gelegenheden als Kerstmis, Oud en Nieuw, verjaardagen of hun trouwdag als een stip op de horizon zien. Mieke vertelt dat ze eens waakte bij een terminaal zieke vrouw die hard achteruit ging. ‘Die haalde de kerst eigenlijk naar voren, als een soort houvast. Ze bladerde maar al te graag in de kerstmagazines van de supermarkt, en ik tuigde daarom - midden in de nacht - de kerstboom voor haar op. Wat deed dat haar goed. Uiteindelijk overleed ze een aantal dagen voor Kerstmis. En toch had ze kerst gevierd.’ Hoewel veel gasten naarmate ze zieker worden zich steeds meer in hun eigen wereldje keren, vinden sommigen het juist fijn als ze met kerst nog een keer kunnen tafelen met familie. Of samen kunnen brunchen. ‘Zoiets faciliteren we graag’, laten Finny en Lilian weten.
Lustrum
Volgend jaar bestaat Stichting de Brug 20 jaar. Het lustrumjaar wordt ingeluid met een nieuwjaarsborrel, en eind 2024 afgesloten met een kleinschalig symposium. Maar ook in de tussenliggende maanden zit men niet stil. Er komen diverse acties om geld in te zamelen voor de verduurzaming en vernieuwing van het pand, en daarnaast hoopt men van start te gaan met ‘Café Doodgewoon’; een serie bijeenkomsten met als thema ‘sterven’. En ondertussen blijft men vol liefde en gedrevenheid zorgen voor de gasten én hun naasten.