Rinie van Haren.
Rinie van Haren. Foto: John van Gelder

Oud en nij

Column Dichterbij

Ut beslag stee al te rijzen,
olie pruttelt in de pan.
Ut bakken kan beginnen,
ze geniet daor altèd van.

Ze het de pan mi olie
in ut schurtke neergezet.
Want eanders stinkt ut huis
nog dagen naor ut vet.

Vanaovund zijn ze samen.
Ut gezin is dan compleet.
Drankjes en veul hapjes
en iedereen is mooi gekleed.

Soms klinkt ‘r al un vuurpijl
en ut knalt flink hier en daor.
En ut zal nie lang mer duren
dan is er un heel nij jaor.

Ze verzinkt ’s in gedachten.
Wè brengt straks ut nije jaor?
Ze makt d’eige best wel zurgen,
want de berichten zijn mar naor.

D’r is onrust in de wèèreld.
Ze hurt van oorlog en geweld.
En dè zal nog nie snel stoppen,
zo wordt ’r in ut nijs vurspeld.

Ze kikt efkes naor buiten
duut stillekes un wens.
Van vrede in de wèèreld
en van liefde vur de mens.

Ze schrikt uit d’r gedachten.
De lucht gevuld mi kleur.
De klok slee twaalf keer.
Ut nije jaor stee vur de deur.

Door Rinie van Haren