Een kijkje in de platenkast van Ellen Thomassen
Mens Platenkast‘Schoonmaken op het ritme van de muziek’
Ze heeft uitgebreid nagedacht, zo zegt Ellen Thomassen, over de muziek in haar leven. ‘Er lijkt geen lijn in te zitten, het stuitert alle kanten op.’ Echter al pratende wordt een soort van hoofdlijn zichtbaar.
Geboren in 1966 groeit Ellen op in Deest, het dorp waar ze het grootste gedeelte van haar leven woont en waar ze haar hart aan heeft verpand. Haar eerste muzikale herinneringen brengen haar terug bij haar opa; luisteren naar platen én diens bandrecorder. Opa was fan van Ernst Mosch, James Last, Vicky Leandros en Demis Roussos. Als hij kwam oppassen bracht hij zelfs muziek mee.
In haar tienerjaren koopt ze haar eerste zelf verdiende oranje pick-up. Ze was geen studiebol en luisterde liever naar singletjes van Boney M, Abba en The Police. Het waren de Toppop-jaren. Ze krijgt dan verkering met Lorenzo, met wie ze al meer dan 40 jaar samen is. Via hem leert ze Mother’s Finest kennen. Op het brommertje naar de discotheek en de hele avond dansen op de laatste soul- en funkmuziek. Als ze 21 jaar oud is beginnen ze samen De Sportvriend. Aan de bar hangt een cd-wisselaar. Samen met haar collega Natachja stopt ze muziek in het apparaat. Froger, Borsato en Ruth Jacott, die ze Ruud Jacobs noemen. Heerlijk samen meezingen.
Veertien jaar lang is ze voor de Dorpslijst Deest in de politiek actief. Happy van Pharrel Williams was de muziek die ze gebruikten tijdens de verkiezingen.
Naast een baan voor enkele uren bij de Gamma is ze veel te vinden als beheerder in ’t Trefpunt. Tijdens een rondleiding spat de bevlogenheid er af. ‘Ik ben een echte Deestse.’ Daarover bestaat geen enkele twijfel. De route door het pand eindigt bij de muziekinstallatie. Vooral tijdens het opruimen en schoonmaken luistert ze veel naar muziek. Meezingen met muziek van Nick en Simon, Atemlos, Tino Martin en ga zo maar door. Het is weer eens een andere vorm van ‘dweilmuziek’.
Aan het eind van het gesprek komt haar vader binnen. ‘Oh ja, niet vergeten El Condor Pasa van Simon & Garfunkel. Dat doet ons allebei denken aan mijn veel te vroeg overleden zus Nancy’, besluit Ellen.
Door René den Biesen