Sluiting kerken verarming voor de streek
AlgemeenWEST MAAS EN WAAL - Voor de Sint-Christoffelparochie was 2023 een pijnlijk jaar. Vier kerkgebouwen werden gesloten; in Altforst, Wamel, Boven-Leeuwen en Maasbommel.
Het was een beslissing die het parochiebestuur zeer zwaar viel. Maar minder kerkgangers, minder vrijwilligers en hoge onderhoudskosten lieten geen andere keus. Het bestuur heeft zoveel mogelijk geprobeerd om de betrokken geloofsgemeenschappen goed te informeren over de sluiting en de herbestemming van hun kerk. Veel mensen konden begrip opbrengen voor de situatie.
‘Eigenlijk is het een triest verhaal’, zo beginnen Luciënne Poulussen (lid locatieraad) en Piet Peters (voormalig koster) van de kerken in Alphen en Boven-Leeuwen. Een gevoel van onmacht overheerst, hoewel de twee toch nog wel enkele lichtpuntjes zien. ‘We kunnen gelukkig nog terugvallen op een fijne groep vrijwilligers, dit geeft inspiratie om door te gaan. Maar het wordt wel steeds moeilijker. Nieuwe vrijwilligers aantrekken, technische mensen voor het onderhoud van de gebouwen, het wordt alleen maar minder’, geven de twee aan. ‘Ik heb ongeveer 55 jaar voor de kerk gewerkt,’ zegt Piet, ‘onder andere in het jeugdwerk. Er was wel altijd een kern van trouwe kerkgangers, maar de terugval raakt mij erg.’
Na kritiek omdat het aantal vieringen in Alphen van eenmaal per week naar eenmaal in de twee weken ging, vraagt Luciënne zich af: ‘Waar blijven nu die mensen, die hierover klaagden?’
Het is een verarming voor de omgeving, in geestelijk en in cultureel opzicht, zeggen de twee. Emotie, pijn, heimwee, gemis en leegte worden sterk gevoeld, vooral bij de ouderen. ‘Een kerk heeft toch een bijzondere uitstraling; een misviering in een dorpshuis of restaurant haalt het niet bij de sfeer en ambiance van een godshuis. In het dorp vormt het kerkgebouw het centrum, het hart, waar straten en mensen samenkomen. En waar moeten wij straks onze uitvaart houden als het zover is?’ Gelukkig blijven er nog vier kerken in de parochie open voor de eredienst. Pastoraal team en parochiebestuur willen perspectief bieden door pastorale aanwezigheid op andere wijze te waarborgen in de dorpen waar de kerk gesloten is. ‘We hopen uiteraard dat het geloof niet te gronde gaat, ik heb daar wel eens slapeloze nachten van. We doen het tenslotte allemaal voor de mensen die hun geloof willen belijden’, besluit Luciënne.
Door Ton van Hulst