Jong en oud speelt bamboefluit

Een toevallige ontmoeting brengt ons eind juli bij vakantieboerderij ’t Kuyperke, aan de Maasdijk bij Batenburg. Een groep van circa 50 bamboefluiters is er sinds een paar dagen gehuisvest in tenten, caravans en huisjes. Al een tiental jaren komt men op deze locatie bij elkaar om onder meer samen te musiceren en nieuwe fluiten te bouwen, waarbij men geniet van het samenzijn. 

Rieke Regelink, werkzaam als chiropractor in Hellendoorn, leidt ons rond langs de diverse groepen die aan de slag zijn. Vol passie vertelt ze over hun gezamenlijke hobby.

We ontmoeten Jeroen Zijlstra, die met zijn gezin uit Groningen hier is neergestreken. Naast een deeltijdbaan in de kinderopvang is hij parttime beroepsmusicus. In deze dagen geeft hij les aan diverse groepen. De jongste deelnemer is 3 jaar oud en maakt de eerste stapjes op haar kleine instrument. De oudste deelnemer, de 85-jarige Ria uit Abcoude, speelt pas bamboefluit vanaf haar 50e.
De deelnemers komen uit alle hoeken van het land en zijn van alle leeftijden, waarbij opvalt dat groep veertigers en vijftigers het minst vertegenwoordigd is. De uit het Vlaamse Gent afkomstige Arvid Claassen vinden we terug in een tent waar hij aan de slag is met het vervaardigen van nieuwe instrumenten.

Hij geeft aan dat hij een van de weinige Belgen is op dit instrument. ‘Bij ons speelt men blokfluit, de bamboefluit is zo goed als onbekend.’ We komen op de oude ‘deel’ terecht waar een hele groep bezig is met samenspel. In de schuur ernaast zijn een paar leden bezig met het voorbereiden van de middagmaaltijd, die men samen zal gaan nuttigen. Tussen de huisjes en campers pikken we nog wat geluiden op.

Op het terrein zien we Renilde Duif, die muziek componeert, samen met enkele jongeren bezig met het bouwen van percussie-instrumenten van bamboe. Even verderop speelt een kwartet. 

We worden getrakteerd op een stuk livemuziek. De muziek die men speelt blijkt een Engelse folksong te zijn uit circa 1.200. 

Op de een of andere manier lijkt deze muziek helemaal te passen bij de omgeving, waar het weidse dijkenlandschap zucht onder de zware wolken, die de zon verborgen houden.

Door René den Biesen