Nieuwe samenstelling bestuur Leste Mert
NieuwsDRUTEN – De geur van erwtensoep, het vee, de kermis en de bedrijvigheid op de markt horen bij een traditie die al sinds 1819 een vaste plek heeft op de kalender, de Leste Mert. Achter de schermen waait een frisse wind. Het bestuur telt sinds dit jaar acht leden en de nieuwe samenstelling zorgt voor nieuwe ideeën.
Er ging behoorlijk wat energie zitten in het zoeken naar bestuursleden, maar het bestuur is weer compleet. ‘Er is nu een perfecte mix van nieuwe mensen en ervaren bestuursleden. Juist die combinatie werkt heel goed,’ vertelt voorzitter Sebastiaan van Beem. ‘Je hebt mensen die weten hoe het altijd is gegaan en wij nieuwelingen kijken juist met een frisse blik,’ vult secretaris Rob van Dalen aan.
Voor dit jaar had het bestuur zich voorgenomen om nog niet te voortvarend aan de slag te gaan en eerst tijd te nemen om elkaar te leren kennen. Dat liep anders, want de doorlopende vergunning werd onverwacht ingetrokken en daardoor moesten de schouders er meteen onder. Dankzij goed overleg en samenwerking met de gemeente wordt er nu hard aan gewerkt.
Er wordt al wel volop nagedacht over de toekomst van de Leste Mert. Achter de schermen gebeurt er zelfs al het nodige. De website en het logo zijn vernieuwd en er zijn commissies gevormd voor onder meer vee, markt, marketing en toekomst. ‘Na deze editie van de Leste Mert gaan we in gesprek met horeca, kermis- en warenmarktexploitanten. Wat moet blijven? Wat kan anders? En hoe ziet de Leste Mert er over tien jaar uit?’ aldus Sebastiaan en Rob.
Veranderen betekent niet dat de traditie verdwijnt: integendeel. ‘De sfeer moet blijven, terwijl de invulling moet meebewegen met de tijd. We kunnen nog niet zeggen wat, maar dit jaar is er al een voorproefje. Er zal iets zijn wat nog nooit in Druten is geweest,’ lachen ze geheimzinnig.
En hoe zit het met de erwtensoep? ‘Die blijft. Net als het gevoel dat de Leste Mert een feest van en voor Druten is. We kijken vooruit en willen nog jaren op de eerste donderdag van november de Leste Mert blijven vieren.’
Door Elly Hagen
