Ingezonden brief: Wie bepaalt wat goed is voor onze kinderen?

Deze brief is ingezonden door een aantal ouders van leerlingen van basisschool De Tweestroom.

Het bestuur van Groeisaam heeft de macht om een school te sluiten. Maar macht alleen geeft nog niet automatisch het morele recht om ook te bepalen wat goed is voor kinderen, ouders en een gemeenschap. Precies daar wringt het bij de mogelijke sluiting van basisschool De Tweestroom.

Volgens Groeisaam zouden kinderen op een kleine school sociaal-emotioneel tekortkomen. Opmerkelijk, want juist kleinschalig onderwijs staat bekend om persoonlijke aandacht, veiligheid en betrokkenheid. Voor veel ouders was dát de bewuste keuze voor De Tweestroom. Toch lijkt die keuze inmiddels ondergeschikt gemaakt aan een bestuursvisie die weinig ruimte laat voor tegengeluid. 

Daardoor ontstaat ook een vraag die steeds vaker hardop gesteld wordt: wat is de agenda van Groeisaam? Gaat het werkelijk alleen om het welzijn van kinderen, of speelt er meer? 

Wat in het hele verhaal opvallend weinig benoemd wordt, zijn de gevolgen van een schoolsluiting zelf. De kinderen verliezen niet zomaar een gebouw. Ze verliezen een veilige plek, het dagelijkse ritme. De juf of meester. Vriendjes en vriendinnetjes. Een gedwongen overstap betekent opnieuw beginnen. Nieuwe regels, nieuwe groepen en opnieuw je plek moeten vinden. Niet ieder kind doet dat moeiteloos. Toch lijkt dat risico in bestuurlijke stukken nauwelijks mee te wegen.

Veelzeggend was ook de uitspraak van Groeisaam dat de beslissing niet primair gebaseerd zou zijn op feiten en cijfers, maar op een ‘moreel kompas’. Maar een moreel kompas dat voorbijgaat aan de stem van ouders en de impact op kinderen roept vooral één vraag op: voor wie werkt dat kompas eigenlijk nog?

Voor veel ouders voelt het sinds 4 november niet alsof er moreel leiderschap wordt getoond. Samen groeien betekent luisteren, samenwerken en ruimte geven aan verschillende visies. Juist daar hadden twee onderwijsvisies elkaar kunnen versterken, met behoud van eigen identiteit.

In plaats daarvan lijkt Groeisaam vooral vast te houden aan procedures en besluiten. Maar werkelijk moreel handelen betekent luisteren naar ouders, kinderen beschermen tegen onnodige onrust en het belang van leerlingen boven bestuurlijke belangen plaatsen.

Daarom is het tijd dat Groeisaam stopt met zich te verschuilen achter beleidsstukken, procedures en een zelfverklaard ‘moreel kompas’. Want wie werkelijk moreel handelt, luistert naar ouders, beschermt kinderen tegen onnodige onrust en zet het belang van leerlingen boven bestuurlijke ego’s en prestige.

Blijf niet langer vechten tegen een school die gedragen wordt door ouders, kinderen en een gemeenschap. Werk mee aan een fatsoenlijke overdracht aan De Sprong.

De vraag is inmiddels niet meer of De Sprong bestaansrecht heeft. De vraag is hoeveel schade Groeisaam nog bereid is aan te richten voordat het bestuur accepteert dat ouders zélf heel goed weten wat het beste is voor hun kinderen.