Logo demaasenwaler.nl
<p>Roy Broekman.</p>

Roy Broekman.

(Foto: Rex Broekman)

Voormalig Wamelnaar Roy ‘living the dream’ in de Caraïben

  Human Interest

PARADERA (ARUBA) – Sommige Maas en Walers zullen zich Roy Broekman nog herinneren vanwege zijn verleden bij Unitas’28, de voetbaltrainingen bij Leones of zijn vijfjarige dienstverband bij het in 2012 ter ziele gegane Sporteon, maar de inmiddels 36-jarige sportieveling is alweer twaalf jaar woon- en werkzaam op ‘One Happy Island’.

Na het afronden van zijn havo-opleiding op het Pax Christi College viel zijn vervolgkeuze op de studie Sport, Gezondheid & Management in combinatie met CIOS in Arnhem en Nijmegen. Omdat het vervolgens niet gemakkelijk was om een baan te vinden die aansloot op zijn studie, zocht Roy, in navolging van zijn broer en auteur van dit artikel, het avontuur in het buitenland op. Via een stage kwam de geboren Nijmegenaar uiteindelijk bij Sporteon terecht en hier verrichtte hij verschillende werkzaamheden, zoals het geven van groepslessen, kidsclub, senioren, sales- en baliewerkzaamheden. Het merendeel van de uren besteedde hij aan het geven van fitnesslessen. Het was een cliënt van Sporteon die Roy wees op Aruba, omdat hij daar een huis bezat. Vervolgens zorgde een andere ex-collega voor wat contacten en in juni 2009 ging hij voor vier weken op vakantie om vervolgens niet meer huiswaarts te keren.

Roy herinnert zich: ‘Aan het einde van die vier weken vakantie had ik een baan gevonden bij Aqua Windie’s, die een divers aanbod heeft met betrekking tot allerlei watersporten zoals duiken, zwemmen maar ook aquaspinning en aquafitness. Bij Aqua Windie’s werd ik sport- en zweminstructeur en vanwege mijn sport- en gezondheidsachtergrond, heb ik mogen bijdragen aan het opzetten en ontwikkelen van een rehabilitatieprogramma in samenwerking met het Dr. Horacio E. Oduber Hospital. Na drie jaar in vaste loondienst heb ik een eigen privézwemschool opgezet en in de tussentijd ben ik mij gaan storten op het behalen van onderwijsbevoegdheid. Na ruim anderhalf jaar PDG (pedagogiek) gestudeerd te hebben, kreeg ik een aanstelling in het onderwijs op de C.G. Abraham de Veer School als docent lichamelijke opvoeding. Daar geef ik nog steeds les, en met betrekking tot mijn zwemschool heb ik nog steeds een 100 procent slagingspercentage voor de diploma’s A-F.’

Niet alleen professioneel gaat het de oud-Wamelnaar voor de wind. Ook op persoonlijk vlak worden grote stappen gezet, gezien het feit dat hij binnenkort zijn gebouwde huis kan gaan betrekken. Een absolute droom: ‘Ik had na een aantal jaren op Aruba wel gehoopt ooit een eigen huis te kunnen betrekken, maar had geen idee hoelang zoiets zou duren. Maar na vele jaren geduld en een flinke papierwinkel, gaat het deze zomer dan toch echt gebeuren.’ Ondanks het feit dat Aruba een tropisch klimaat kent, geeft Roy aan een gure herfstdag of een mooie lentedag wel te missen. En ondanks dat boerenkool en erwtensoep ‘gewoon’ verkrijgbaar is op Aruba, eet hij het nooit. ‘De familie mis ik uiteraard het meest. Als docent zijnde heb ik een flink aantal weken vakantie en probeer ik minimaal één maal per jaar naar Nederland te gaan. Nu is dat vanwege de Covid-pandemie allemaal wat lastiger, helaas.’
En over corona gesproken; ook Roy ontsprong de dans niet op Aruba. Zo zat hij met zijn vriendin twee weken in thuisisolatie, nadat hij besmet geraakt bleek te zijn op school. Inmiddels heeft hij zijn eerste vaccinatie ontvangen, maar de corona-impact is gigantisch op het eiland.

‘Eind maart vorig jaar gingen we hier in volledige lockdown en zelfs de grenzen gingen dicht. We zijn pas in september met het schooljaar begonnen, maar op 29 maart 2021 hebben ze wederom de scholen gesloten. Ik dien digitaal les te geven, maar lichamelijke opvoeding is een praktijkvak, verre van ideaal dus. De leer- en emotionele achterstand van de kinderen hier is inmiddels enorm, maar ook de financiële mogelijkheden van de ouders en de instabiele internetvoorziening helpen niet. Het onderwijs moet koste wat kost doorgaan. Veel leerlingen komen naar school om maar niet thuis te hoeven zijn. Ze hebben thuis weinig tot niks, waardoor school hun thuis is.’

Inmiddels trekt het toerisme weer een klein beetje aan en zijn er in de hotels en restaurants op Aruba weer vooral Amerikaanse en Nederlandse toeristen te zien. Het toerisme vormt al sinds jaar en dag voor de grootste inkomstenbron van het 180 vierkante meter grote eiland (vergelijkbaar met Texel).
Roy zelf hoopt later dit jaar zijn ouders te mogen verwelkomen in zijn nieuwe huis en, net zo als eenieder, dat corona snel tot de verleden tijd behoort.

Door Rex Broekman

Meer berichten