Logo demaasenwaler.nl
<p>Agnes Holtus.</p>

Agnes Holtus.

(Foto: Ger Loeffen)
De Maas&Waler dat ben ik

De Maas & Waler dat ben ik: Agnes Holtus

  Human Interest

In de rubriek ‘de Maas & Waler dat ben ik’ maken we kennis met een inwoner van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat, een inkijkje in het leven van, al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een karakteristiek portret.

Naam:                 Agnes Holtus
Leeftijd:                 56 jaar
Woonplaats:         Beuningen

Na een poos in Deest gewoond te hebben, op een boerderij, en korte tijd in Ewijk, vertoeft de getogen Nijmeegse nu al weer veertien jaar in Beuningen. ‘Als zelfstandig ondernemer, na werkzaam te zijn geweest als assistent bedrijfsleider bij een winkelketen en enige tijd bij de politie, ondersteun ik onder andere mantelzorgers. Ik ga met mensen naar de winkels, naar de bioscoop, ik help met aankleden, dat soort dingen. Of ik lees een stukje voor of ga met hen wandelen, een terrasje bezoeken, gewoon, de dagelijkse dingen. Maar het belangrijkst is wel dat ik vaak een luisterend oor kan zijn. Ik ben hier nu twee jaar mee bezig, en de behoefte is groot. Ik wilde niet echt de zorg in, maar wat ik nu doe ligt mij wel.’

Luisterlijn

Het is bijna vanzelfsprekend dat Agnes veel tijd besteedt aan haar vrijwilligerswerk bij de Luisterlijn, een organisatie die dag en nacht een luisterend oor biedt via telefoon en chat. ‘Vrijwilligers bij de Luisterlijn zijn geen probleemoplossers. Wat we wel doen? We luisteren en praten met mensen die eenzaam zijn, hun ei kwijt willen of gewoon eens met iemand een beetje willen babbelen. Af en toe echter zijn er ook moeilijker gesprekken, bijvoorbeeld met mensen met zelfmoordgedachten. Het is erg druk, de telefoon gaat continu over, maar tevens ervaar ik het als echt heel dankbaar werk. Eventueel kunnen we bellers doorverwijzen naar instanties, of denken we met hen mee om op die manier iets voor hen te betekenen. We oordelen nooit.’

Mensen lucht geven

Agnes vertelt dat je het qua onderwerp zo gek niet kunt bedenken of het is wel eens aan de orde geweest. Van dagelijkse beslommeringen tot aan ingrijpende verhalen. ‘We proberen de mensen in een gesprek wat lucht te geven. Mensen vinden het prettig gehoord te worden en het gevoel te krijgen dat ze niet alleen staan. Af en toe krijgen we mooie reacties; dat doet mij persoonlijk erg goed. Als er soms eens rotgesprekken zijn heb ik daar gelukkig geen last van. Opvallend is dat er veel jongeren bellen, maar ze bereiken ons ook regelmatig via mail- en chatsessies. Het gebeurt wel dat iemand huilend opbelt, om tenslotte het gesprek gierend van het lachen af te sluiten. Dan voel ik: ik heb het toch ergens voor gedaan.’

Boek

Agnes benadrukt dat ze het in haar leven goed heeft, ondanks een wat moeilijke start. Toen ze vijf maanden oud was werd ze geadopteerd. Ze voelde zich altijd al anders. Na een zoektocht via het FIOM vond ze haar moeder, die zich na een goede periode van ongeveer tien jaar brieven schrijven en op bezoek gaan bij elkaar (’Ik heb zelfs ook de hele familie ontmoet’) plotseling terugtrok. ‘Daar was ik lange tijd behoorlijk boos over. Al die gevoelens in mij heb ik kortgeleden verwoord in een boek: Moede(r)loos. Ik begon ermee na een oproep in het tijdschrift Margriet. Er werd een onderzoek gehouden naar de wantoestanden rondom adoptie in Nederland. Het doet me goed dat mijn gedachten nu op een eigen plekje ‘geparkeerd staan’, zoals ik het maar noem, ze zijn nu duidelijk geordend.

Ik heb veel van mij af kunnen schrijven, dat geeft enorm veel helderheid en rust. Een bijkomend iets is dat mijn kinderen nu ineens begrijpen waarom ik zo extreem zuinig op hen ben. Maar eveneens denk ik dat ik anderen, die in een vergelijkbare situatie zitten, met mijn boek een hart onder de riem kan steken. En dat geldt ook voor mijzelf. In korte tijd heb ik nu al veel positieve reacties ontvangen, van allerlei mensen. Ik merk wel dat ik, door alles wat ik heb meegemaakt, beter in staat ben de mensen aan de andere kant van de Luisterlijn te begrijpen.’

Beuningen

‘In Beuningen heb ik het goed naar mijn zin. Alles is hier dichtbij, en we wonen fijn centraal in het land. Hier kan ik ook mijn hobby’s uitoefenen: ik ga graag uit, maak af en toe een dansje of geniet van iets lekkers op een terras. En anders kook ik zelf een heerlijke maaltijd. In Beuningen is helaas geen treinstation, dat mis ik wel hoor.’

Het boek Moede(r)loos van Agnes Holtus is te bestellen bij boekenbestellen.nl, alle boekwinkels en Bol.com.

Door Ton van Hulst

Meer berichten