Ik vertrek

Een verkiezingsuitslag is altijd een mooi ijkpunt voor jezelf. Voel ik me nog thuis in een gemeente waar deze partijen hebben gewonnen?

Ditmaal viel er genoeg te overdenken: in Beuningen groeide de VVD dankzij populistisch gewauwel over het tegenhouden van een AZC. BN&M en het CDA werden eveneens beloond voor hun beleid dat al jaren investeringen in de dorpskernen blokkeert.

Als ouder wordende inwoner van Ewijk is vooral dat laatste punt cruciaal om de verhuisdozen in te pakken. Goede algemene voorzieningen worden steeds belangrijker als je aan de verkeerde kant van de vijftig zit. Ik zou wat vaker moeten sporten, ik zou baantjes moeten trekken en ik zie mezelf straks ook nog wel naar seniorenclubs gaan in een sociaal cultureel centrum of zo.

Verkassen van Ewijk naar Beuningen leek lange tijd de beste optie, maar in het huidige politieke klimaat is ook daar de vraag wie eerder omvalt: de sociale voorzieningen of ik. Oplappen in plaats van vernieuwen is dankzij BN&M en CDA inmiddels het gangbare beleid.

Toen ik nog op de lagere school zat, was de sporthal in Beuningen nét af. Datzelfde complex wordt momenteel voor de zoveelste keer gerenoveerd… Een nieuw dorpshuis zit er ook al niet in, we kunnen alleen bouwen op de kersverse smoesjes om dit uitstel te verklaren.

Voor zwembad De Plons geldt de strategie van pappen en nathouden. CDA en BN&M staken een stokje voor een modern, luxe bad. De kiezer vindt het kennelijk allemaal prima en de kiezer heeft altijd gelijk… Zelfs als je ’t er niet mee eens bent.

En dan is er nog het minstens zo verouderde Beuningse gemeentehuis. In de zomer is een sauna nog aangenamer, ’s winters zit je warmer in een mortuarium… Geen wonder dat het verloop onder het personeel zo gigantisch is.

Ik krijg ook zin om te vertrekken, maar misschien is het beter te wachten tot Beuningen noodgedwongen moet fuseren met een gemeente waar de voorzieningen wél op orde zijn.