Klei(n)krakeel

Iedere stukjesschrijver krijgt ’m: die ene, dodelijke vraag: ‘Waar haalt u toch telkens uw ideeën vandaan?’ Nou, deze week kwam hier de inspiratie pas op gang na veel zuchten en nog meer steunen.

Niet omdat de inspiratie op is, geen zorgen... Nee, omdat ik moedeloos werd van het onderwerp: de 236ste ruzie tussen Beuningen en Druten die helemaal geen ruzie was geweest als de twee kemphanen één gemeente waren geweest. Dan had ik niet hoeven schrijven over klungelig gekrakeel rond kleigrond.

De casus in het kort: bouwbedrijf Willems moet verhuizen, want het zit een nieuw te bouwen woonwijk in Winssen in de weg. U weet wel: woningen, van die dingen met deuren en daken waar we een gigantisch tekort aan hebben in Nederland.

Bij buurgemeente Druten staat aan de Uivermeertjes nog een gigantische zandwin-installatie weg te roesten. Het complex beslaat ruim acht hectare, op drie daar van zou Willems een prachtig bedrijf kunnen optuigen. Appeltje-eitje... Maar toen deed wethouder Versluijs van Beuningen zijn mond open.

Hij durfde zomaar te stellen dat het Drutens college ‘positief’ is over de verhuisplannen. Dat was tegen het zere been van de Drutense raad die met zijn lange tenen direct op de achterste poten ging staan. Waar haalt hij het lef vandaan om voor zijn beurt te praten! ‘Daar gaat de gemeenteraad van Druten over’, zo riepen ze om het hardst. Dat klopt, maar... Weerspreekt de wethouder dat ergens dan?

De bekrompen gemeenteraad van Druten kan het zich wellicht amper voorstellen, maar misschien willen woningzoekende inwoners van de gemeente Druten ook best in Winssen wonen? Helaas voor hen behoudt hun gemeenteraad liever een recreatief zandstrandje binnen de eigen grenzen. Lekker kleinburgerlijk poedelen op de Uivermeertjes is kennelijk net iets belangrijker dan een nieuwe woonwijk met 250+ huizen waar de hele regio wat aan heeft.

Soms zou ik willen dat ik wat dieper moest graven naar onderwerpen en ideeën voor deze stukjes... Maar dat gaat niet gebeuren zolang onze leiders blijven verzanden in herhalingen van zetten.

Door Patrick Huisman