C-O-C-K

Laat ik de eerste column na de vakantie beginnen met een luistertip: ik heb op mijn strandbedje met veel plezier geluisterd naar Het geheim van Baantjer. In deze grappige podcast bespreken vader en zoon Peter en Job Römer de misdaadserie waar (o)pa Piet gestalte gaf aan De Cock (met C-O-C-K).

Ze hadden een aflevering of zes nodig om het geheim van de succesvolle misdaadserie te ontrafelen. Noem me een detective, maar die vraag had ik al direct voor ze kunnen beantwoorden. Mensen zijn gewoontedieren die graag weten waar ze aan toe zijn.

Iedere Baantjer is een herhaling van zetten: een lastige moordzaak, de boze hoofdcommissaris, het hoedje dat de kapstok mist, het drankje bij café Lowietje en de nazit bij mevrouw De Cock die geduldig aanhoort hoe haar man nu weer ontdekte wie het gedaan had.

De Baantjer-formule is ook omarmd door de club die in Beuningen de doortocht van de 4Daagse organiseert. Op roze woensdag kun je alleen aan de kalender zien in welk jaar we zitten: verder is er dezelfde gemeentelijke ontvangstent, de onvermijdelijke grote roze boog, de identieke mierzoete petitfourtjes die je tandglazuur vermoorden…

En niet te vergeten de zanger die de boel al opluisterde toen Huub Zijlmans nog burgemeester was. Zijlmans is al sinds 2012 burgervader af, hetzelfde jaar dat Piet Römer ons ontviel. De man is een onbetwiste entertainer en zingt beter dan ik… Maar da’s niet zo lastig, een schorre kraai met dubbelzijdige stembandverlamming is nog toonvaster dan ondergetekende.

Het is tijd voor vers bloed. Peter Römer schrijft inmiddels de boekenreeks waar Baantjer mee begon en is ook een doorstart van de tv-serie op komst met een nieuwe Jurriaan De Cock. In Beuningen mag van mij best een andere zanger het nu overnemen. Liefst iemand die wél de hedendaagse hitparade kan bijhouden.

En als we dan toch bezig zijn kan meteen de bezem door het hele draaiboek. Anders blijf je er als organisatie met de pet naar gooien… en missen.

Door Patrick Huisman