Jointje

Ik ken mensen die voor het eerst een jong hondje hadden, maar toch gewoon met vrienden de stad in gingen. Toen ze na een zeer geslaagde avond diep in de nacht thuis aankwamen, bleek de rest van de buurt ook nog wakker. Daar had de pup uitermate vakkundig voor gezorgd met zijn geblaf en gejank.

Ik ken die nieuwbakken hondenbezitters als de beste... Want ja, het waren mijn ex-partner en ik. Overigens had het incident niets met onze breuk te maken en de buren waren ook niet lang boos, je vergeeft een vertederende beagle van net tien weken alles.

Het is trouwens niet alsof de buren nooit voor overlast hebben gezorgd met hun (gebrek aan) muzieksmaak, luidruchtige ruzies en duidelijk merkbare goedmaaksessies.

Om nog maar te zwijgen over buurtjes die van hun huis een eindeloos klusproject hebben gemaakt, krijsende, ballende koters en buurvrouwen die hun eigen eenzaamheid oplossen door je ongevraagd de oren van het hoofd te kletsen als ze je ‘toevallig’ buiten spotten als je thuiskomt. Maar je bent buren, dus je blijft beleefd...

En dan zijn er buren zoals de 72-jarige man uit Ewijk die niet vies is van een jointje. Woningcorporatie Woonwaarts wil hem uit z’n huis zetten omdat hij teveel wiet heeft. Geen idee wat dat voor overlast zou veroorzaken... Zelf heb ik nog geen sigaret aangeraakt, laat staan een jointje. Kennelijk is drugs an sich al taboe bij het oerdegelijke Woonwaarts.

Toch is dat een beetje gek: u kunt in de voortuin straffeloos een fort bouwen van kratten bier, dozen whiskey of welke alcoholische versnapering dan ook. Maar een jointje of pilletje zorgt zo ongeveer voor directe ontbinding van het huurcontract, terwijl alcohol als drug bewezen verslavender is.

Mijn buren kan ik in ieder geval verzekeren dat het de komende twee weken extra rustig blijft, want ik ga lekker op vakantie. En voor inbrekers die nu op ideeën komen: pas op voor de hond (van de buren)!

Door Patrick Huisman