Perspectief

Altijd zuur als de naam van je toko nou net hetgeen is wat je ontbeert. Deze week bleek uit een extern onderzoek naar het functioneren van Stichting Perspectief Beuningen dat er met het huidige beleid weinig toekomst is... In elk geval voor Theater de Molen, dat onder deze organisatie valt.

Het heeft uiteraard weer met geld te maken: het theatertje komt jaarlijks 40.000 euro tekort en de gemeente twijfelt of ze de boel wel in stand moet houden. ‘Het geld dat via Perspectief naar het theater gaat, kan namelijk niet meer gebruikt worden voor welzijnswerk’, zo lezen we in De Gelderlander.

Ik adviseer verantwoordelijk wethouders Telder en Houben toch eens de definitie van ‘welzijn’ na te lezen. Het verwijst naar een zekere mate van materiële en immateriële tevredenheid. En over dat laatste gaat het natuurlijk.

Cultuur, amusement zo u wil, heeft wel degelijk een functie die verder gaat dat eenvoudig vermaak. Het nodigt uit tot nadenken, verruimt ons blikveld en ja, het biedt nieuwe perspectieven. Zelfs als dat onder de streep niets oplevert.

Een theater, groot of klein, is nu eenmaal niet de meest winstgevende onderneming denkbaar... Maar moet dat dan? Waarom kunnen we niet accepteren dat cultuur een investering is in onze maatschappij? Investeringen kosten geld en sommige ervaringen zijn onbetaalbaar.

Zonder vestzaktheaters als De Molen zouden Richard Groenendijk, Van der Laan en Woe en ook onze lokale cabaretheld Pieter Derks waarschijnlijk niet zo makkelijk in de grote zalen terecht zijn gekomen.

Hun weg naar succes liep via De Molen. Ik zag er ooit mijn grote idool Claudia de Breij voor het eerst optreden en na afloop mocht ik haar interviewen... Ik denk dat ik zelden meer zenuwachtig was dan die onvergetelijke avond in De Molen.

Als Beuningen dit theater verliest dan blijven er ter vermaak waarschijnlijk alleen nog maar platte soaps over om naar te kijken. En ik had me nog zo voorgenomen in deze column niet over de kabinetsval te beginnen!

Door Patrick Huisman