De Maas&Waler dat ben ik: Gerard Verhoeven

In deze rubriek maken we kennis met inwoners van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat, een inkijkje in het leven van, al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een karakteristiek portret.

Naam: Gerard Verhoeven
Leeftijd: 84 jaar
Plaats: ‘Midden-Leeuwen’

Gerard komt uit een Boveneinds gezin van acht kinderen, dat aan de dijk woonde. ‘Mijn oudste broer mocht gaan studeren, maar ik begon al op mijn 14de te werken, als hoepelmaker. Met dat baantje verdiende ik bijna net zoveel als mijn vader, wat een welkome aanvulling op het inkomen van ons gezin betekende. Na een paar jaar kwam ik terecht bij de drankenfabriek van GELO in ons dorp, waar ik twee jaar werkzaam was. Daarna werd de Geneeskundige Dienst mijn werkgever. Ik beleefde er echt een fijne tijd. Ja, kun je je voorstellen, daardoor kwam ik eigenlijk voor het eerst in mijn leven buiten Boven-Leeuwen, in de grote wereld.’

Toch keerde Gerard opnieuw terug naar zijn geboortedorp aan de Waal, en kreeg hij wederom een baan bij GELO. ‘Mijn werkplek daar werd het laboratorium, nadat ik eerst in Wageningen cursussen had gedaan, en in den Bosch, op de HAS, natuur- en scheikundelessen had gevolgd.’ Toen Gerard 32 jaar oud was werd GELO verkocht aan Zwarte Kip. De bedoeling was dat hij met het bedrijf mee zou gaan, maar eigenlijk wilde hij dat helemaal niet. ‘Dan had ik in Zwolle moeten gaan werken. Toen werd het Utrecht, waar ik hoofd laboratorium werd van de RAAK limonadefabriek.’

Vervolgens was hij bij zijn eigen bedrijf Renco in Wijchen, in zijn managementfunctie, verantwoordelijk voor productontwikkeling, verkoop en personeelsbeleid. Later verkocht hij Renco, waarna hij met pensioen ging, op zijn 57e. ‘Ik heb een mooie tijd gehad, ook al doordat ik met veel bedrijven in het land mocht werken’, zegt hij.

Vrijwilliger

Gerard heeft zich zijn leven lang ingezet als vrijwilliger en veel voor het dorp en de omgeving betekend. Hij richtte bijvoorbeeld wandelvereniging De Vrolijke Tippelaars mede op, en Herwonnen Levenskracht. Gedurende 65 jaar was hij actief in het parochiële zangkoor, waar hij de gezangen aanvulde met zijn tenorstem. Hij is nog steeds lid. ‘En ik was er 55 jaar voorzitter. Vanuit het kerkbestuur rolde ik in het schoolbestuur voor Boven- en Beneden-Leeuwen en Wamel. Daarna richtten we één Maas en Waals schoolbestuur op, dat uiteindelijk uitmondde in SPOM.’

Ook het Maas en Waals Mannenkoor kent Gerard Verhoeven goed. Niet in de laatste plaats als organisator van veertien jaarlijkse concerten. Ook was hij actief als bestuurslid. Een actief baasje, die Gerard. Al 31 jaar lid van de Rotary, waarvoor hij ook concerten voor diverse goede doelen organiseerde. Die brachten weleens 14.000 gulden op, een heel bedrag in die tijd.

Op ingetogen en ongeveinsd bescheiden wijze vertelt hij over zijn leven, waaruit zijn oprechte betrokkenheid bij andere mensen blijkt. Twee onderscheidingen vielen hem daarvoor ten deel; een Koninklijke en zelfs een Pauselijke. Gerard doet er tamelijk luchtig over en klopt zich er beslist niet voor op de borst.

Vrienden van Elisabeth

‘Men vroeg me eens voorzitter te worden van de Vrienden van Elisabeth. Omdat ik achter het doel van die club stond deed ik mee, van harte. Aanvankelijk ging het om niet meer dan een busje dat mensen ophaalde en wegbracht. Tegenwoordig doen we echter veel meer. We hebben onder andere het stiltecentrum en het terras gefinancierd, voor het welzijn van de mensen in het verzorgingshuis. En we regelen daarnaast elke maand een leuke activiteit om de bewoners te vermaken. Denk aan optredens van artiesten als Willeke Alberti en Vader Abraham, het opzetten van een muziekmiddag of het organiseren van een gezellige bingo. Maar ook: wandelevents, heerlijke buffetten en jaarlijks natuurlijk een carnavalsactiviteit. We hebben zelfs acht computers met spelletjes. Niet zomaar voor de aardigheid, maar als braintrainers. Onze computerprogramma’s met virtuele fietsroutes door Maas en Waal blijken populair te zijn.’ Mensen blij maken, daarnaar streeft Gerard.

De onvermoeibare Leeuwenaar onderhoudt nog steeds contacten en diverse netwerken. Als lid van twee koren, van de herensociëteit en oud-Rotarian is hij altijd in de weer met mensen. ‘Gelukkig krijg ik veel vrijheid van mijn vrouw, ik kan alles doen. Ze vragen me nog steeds voor van alles, maar dan verwijs ik toch maar naar de jongere generatie…’ In zijn schaarse vrije tijd duikt hij soms in een boek. ‘Bij voorkeur ontspannende verhalen, zoals de Da Vinci Code. En klassieke muziek beluister ik graag, maar ik heb geen duidelijke voorkeur. Op zondagavond zit ik vaak voor de tv bij een muziekprogramma. En ik heb een tuin, waar ik regelmatig maai, snoei en onkruid wied. Hij is te groot om alles zelf bij te houden.’

Gerard woont niet in Boven-Leeuwen of Beneden-Leeuwen, maar in Midden-Leeuwen, zoals hij zegt. ‘Precies op de grens.’

Door Ton van Hulst