Afbeelding
Foto: Archief Peter Fontijn

De Grote Hond van Huize Onrust

Column Veelstromenland

In Leeuwen spoken oude verhalen rond, doordrenkt van mystiek en onheil. Sommigen wijten dit aan een historische banvloek voor de moord op Heimeric van Druten in 1354, of aan wraak van bovenaf voor het opsluiten van Roomse geestelijken in 1652. Maar de werkelijke kracht schuilt in de verhalen zelf - generaties lang doorverteld met een mengeling van angst en fascinatie.

Neem Huize Onrust, een boerderij nabij ’t Huis te Leeuwen, waar de lucht altijd zwaar hangt van geheimzinnigheid. Hier waart een legendarische hond rond. Niet zomaar een beest, maar eentje die even groot zou zijn als een mens. Zijn verschijning is altijd ’s avonds of diep in de nacht. Het meest angstaanjagende? Hij stelt maar één vraag: ‘Wat doe jij hier?!’

Eeuwenlang hebben ouders deze verhalen verteld, vaak vlak voor bedtijd. Kinderen kruipen dan angstig tegen elkaar aan, elk geluid doet ze opschrikken. Moeders moeten hen geruststellen, terwijl de verhalen blijven spoken. Ironisch genoeg vragen dezelfde volwassenen zich later verbaasd af waarom hun kinderen zo bang zijn.

Die verhalen zijn meer dan slechts folklore. Ze vormen de ziel van een gemeenschap, een collectief geheugen dat dreigt te vervagen. Daarom is een initiatief als de Open Verhalentafel van KLeiGoed Maas en Waal zo belangrijk. Zo kunnen oude Maas en Waalse verhalen levend worden gehouden, doorgegeven van generatie op generatie. Want zulke verhalen horen bij ons. Ze vertellen niet alleen over spoken of mysterieuze honden, maar over onze eigen verbeeldingskracht, onze behoefte aan mysterie en verwondering. Of de Grote Hond van Huize Onrust nu werkelijk bestaat, doet er niet toe. Het gaat om het verhaal zelf - levend, ademend, en altijd net iets groter dan de werkelijkheid.

Op zondag 16 februari ga ik om 14.00 uur in ‘Ons Huukske’ de leden van de Actieve 50-plussers vereniging Beneden-Leeuwen en andere geïnteresseerden bijpraten over de geheimen en spookverhalen rondom ‘t Huis te Leeuwen. Weest allen welkom!

Door Peter Fontijn