Rinie van Haren.
Rinie van Haren. Foto: John van Gelder

Kom mar (nie mer) achterum

Column Dichterbij

Kom-de hier nou vur ut urst
en ben-de nie bekend?
Wit dan da ge achterum
hier altèd welkom bent.

Kom gerust mar achterum
want de vûrdeur klemt nogal.
En ut is nog mar de vraog
of ik de bel wel heure zal.

D’r is hier altèd volluk.
Dus lop mar rustig deur.
De miste die hier komme
gaon dur de achterdeur.

Tis hier de zuute’n inval.
Ons kent ons, geldt hier.
Mar sinds verleeje wèèk
stee de deur nie op un kier.

Um meteen mar ‘s te sprèèke
mi de tekst van Jan Terlouw:
Ut touwke dur de brievenbus
duun we nie mer zô gauw.

Want d’r is echt iets vereanderd.
D’r liep hier wè gespuis.
Zijn die nog te vertrouwen?
Ze blieken bij elk huis.

Ston de achterdeur duk open,
nou zit ie vort op slot
es de schemer is gevallen.
Uit vrees vur ut achtste gebod.

Daor stee: Gij zult niet stelen.
Ja, sorry dè ik zeur.
Mar d’r hangen vort meer camera’s
dan touwkes aon de deur.

Door Rinie van Haren