Rinie van Haren.
Rinie van Haren. Foto: John van Gelder

Ut kruugske

Column Dichterbij Dichterbij

Onder gruun en ruisend blad
van stevige platanen
stee un klèèn cafeeke
vur alle onderdanen.

Aon de donkerbruine toog
is al veul besproken.
Leste nijs en sterke praot
die bleven nie verstoken.

Bier, jenever en cognac
die wiere duk geschonken.
Won de kaartclub un toernooi
dan wier daorop gedronken.

Aon ’t biljart daor was de strijd
nie zelden opgelopen.
En es ge oot ’s honger hâ
kon-de un èèi-jke kopen.

D’n immer blije kastelein
zaat vol mi anekdotes.
Zun vrouw waar alted zakelijk
vur wie gin knip te groot is.

De jukebox dreai-jde heel d’n dag
muziek van rooie rozen.
En Tullepe uit Amsterdam
en Ik heb voor jou gekozen.

Ut vrouwke en de kastelein
die gingen mi pensioen.
En hâ’n besloten afstand
van ut café te doen.

Toen kwaam d’r un ontwikkelaar
die kocht ut vur de sloop.
Hij bouwde un modern complex
vur de huur en vur de koop.

Door Rinie van Haren