Hoop in Maas en Waal

Er was een tijd waarin tevredenheid heerste, maar die lijkt ver weg. Kamala Harris roept de Amerikanen nu op om cynisme en verdeeldheid achter zich te laten, een boodschap die ook hier in Nederland relevant is. De groeiende onvrede hier is een spiegel van wat in Amerika gebeurt. Steeds meer mensen voelen zich in de steek gelaten. Of het nu gaat om de onpersoonlijke klantservice van de niet-meer-zo-lokale Rabobank, het chatten met onze gemeente, de bureaucratie rond medicijnen bij de plaatselijke apotheek of de onbetaalbare huizenmarkt - de frustratie groeit.

In Druten staan momenteel negenenveertig huizen te koop op Funda, maar geen daarvan is betaalbaar voor de gemiddelde inwoner van Maas en Waal. De politiek, zowel lokaal als landelijk, lijkt machteloos. Het is dan ook niet verrassend dat de proteststemmen toenemen. In Druten en West Maas en Waal stemde inmiddels ruim een derde op de PVV. Ze zijn nog niet vertegenwoordigd in de gemeenteraad, maar het lijkt een kwestie van tijd voordat dat gebeurt.

Dit gevoel van verlatenheid en onmacht voedt de verbittering. Mensen zien hoe vluchtelingen wél een dak boven hun hoofd krijgen, terwijl zij zelf geen betaalbare huur- of koopwoning kunnen vinden. Ze worden genegeerd door de gemeente, hun bank en zelfs de apotheek. Deze wanhoop leidt tot eenzaamheid en uiteindelijk verbittering.

Toch gloort er hoop. Johan Cruijff zei ooit: ‘En un momento dado’ - op een gegeven moment komt het keerpunt. Misschien biedt dat waarheidsmoment een kans op verandering, op een betaalbare huur- of koopwoning. Momenteel zijn er nog slechts vijftien koophuizen in Druten en West Maas en Waal beschikbaar tussen de 200.000 en 400.000 euro. De tijd dringt derhalve: 15, 14, 13… Hopelijk betekent deze aftelling niet het einde, maar komt ook hier een nieuw begin.

Door Peter Fontijn