Kringverjaardag

U kent dat vast wel, zo’n oud-Hollandse oersaaie verjaardag. Iedereen lekker in een kringetje zitten en een beetje dom om zich heen kijken. Vorige week had ik ook zo’n verjaardag en ik heb nog nooit zo vaak binnen 30 minuten op de klok gekeken. De tijd kroop, vieze blokjes kaas met vlaggetjes op tafel, enkel bier of cola in de aanbieding en niemand met zinnige gespreksstof. Ik ben weer helemaal geïnformeerd over allerlei dingen die totaal niet interessant zijn. Wat zou u doen op zo’n verjaardag?

Om toch nog wat reuring ofwel leven in de brouwerij te krijgen sprak ik maar de voor mij onbekende dame naast me aan met de vraag wat haar bewogen had om vandaag ten tonele te verschijnen. Ze vertelde mij dat ze de tante van de jarige job was en dat ze vroeger een paardenmeisje was. Interessant onderwerp dacht ik meteen… Een paardenmeisje? Dat klonk dan wel niet helemaal genderneutraal maar mag dat woord überhaupt nog wel gebruikt worden anno 2023?

Vervolgens beging ik alle beginnersfouten van iemand die ternauwernood het verschil tussen een knol en een pony weet. Ik noemde de cap een helm en sprak van kop en poten, in plaats van hoofd en benen. Vol afgrijzen werd ik aangekeken. In een poging om het gesprek op een ander onderwerp uit te laten komen vroeg ik de dame of ze ook tattoos had. Ze liet me een tekst op haar onderarm zien waar stond: “The path to my heart is paved with hoofprints”. Drommels, dacht ik, ze doen het erom. Ik stond spontaan op en liet de jarige weten dat ik helaas moest gaan omdat ik nog een tweede afspraak had diezelfde avond. Ik ben met gierende banden en naar restaurant The Horse House in Vilvoorde ten noorden van Brussel gereden. Een aanrader trouwens, mocht u eens iets anders op uw bord willen proberen.

Door Rex Broekman