Rinie van Haren.
Rinie van Haren. Foto: John van Gelder

Honderd

Column Dichterbij

Op de website Blik op Lauwe
ston d’r elke wèèk wer één.
Un Maos en Waols gedicht
Elk onderwerp liep uiteen.

Ze wiere populairder
en d’r wier over gepraot.
‘Ge mot wel heel goed lèèze
um te weten wè ‘t-er staot’.

Dè waar duk de reactie
die ut miste wier gezèèd.
‘Soms motte hardop lèèze’.
Zo wier ut uitgelèèd.

Ut Maos en Waolse wèèkblad
die was geïnteresseerd.
‘Wij willen die gedichten
in onze krant gepubliceerd.’

Dè is twee jaor geleeje
en sinsdien in elke kreant
stond ‘r un plat gedichtje
die kwaam van Rinie’s heand.

Ze gingen over vroeger,
mar soms ok actueel.
Over de dingen van ut lèève
en soms emotioneel.

Un eandere keer mi humor
of un bekend persoon.
En elk gedicht die hèt wel
herkenbaarhèd gewoon.

En di is nummer honderd.
Ik hâ nie durve hopen
dè deez dialectgedichten
in ut ‘honderd’ zun gaon lopen.

Door Rinie van Haren