Dichterbij: Pèkskesaovund

Mi zun drieën op de bank
zitte ze volop te zingen.
De wèngskes kleure donkerrood,
de spanning is nie te verdringen.

Sinterklaos is onderweg
en ut kan nie lang mer duren,
dè de deurbel klinken zal.
Alleen d’n oudste durft te gluren.

Tis nog donker in de straot
alleen mar licht van de leantaren.
In de verte is beweging,
es ze dè nou toch ‘s waren.

Zwarte Piet die lûp veurop
en hèt al twee kèr aongebeld.
Dè de jongste zich verstopt hèt
haj d’n oudste al vurspeld.

Sinterklaos kum langzaam binnen
en kik ‘s rustig in ut rond.
Zwarte Piet die volop streu-jt.
Hij goi-jt de slumkes op de grond.

Es de rust wer trug in huis is
meug de jongste naor de Sint.
die vraogt ut keind um wè te zingen
mar ‘t duurt efkes vur ‘t begint.

De eandere twee die gaon ‘m helpe
zingen over Zwarte Piet zun fiets.
die un pèèpernoot zag zitten
in zun achterbeand of zoiets.

En dan komme de kadootjes
iedereen is in zun hum.
Dè de Sint wèr is vertrokken
nou, daor maolt gin man mer um.

Door Rinie van Haren