Dichterbij: Liefdaoj-ighèd

In heel ut mienselèève
geej ut altèd over geld.
Ok al zedde al gaauwèchtig
mit oew muntjes uitgeteld.

Mi leren wier al vroeg gezeed:
Die zal ut nie ver schuppen.
En nou mot ie alle eindjes
steeds aon mekander knuppe.

En ‘s zondags in de kerk,
dè kwaam nogal ‘s veur,
dan waar d’r un collecte
vur eandermans melleur.

Dan hâ daor de pastoor
unne’n uitgebrèi-jde preek.
Vur hele èèrme miense
uit un hele vrèmde streek.

De pastoor die praotte honderd uit
want geld dè moes ‘r komme.
Ut liefste hier nog ut mist
van alle zeuven bisdommen.

“Onthoud: de èèrmste miense
wè ik zeg dè is echt waor:
die zijn nog ut gelukkigst.
Alle daage van ut jaor.”

En Knillis moes toen lache.
Die pastoor die kan mooi praote.
Mar dan meug ‘t-ie ôk wel zelluf
gerust ‘n vèèrtke laoten.

De pastoor vroeg laoter die wèèk:
Zo Knillis hoe staat het ervoor?
‘Och ik wor mi d’n dag
gelukkiger meneer pastoor.’

Door Rinie van Haren