Logo demaasenwaler.nl
Column Bas van der Hoeven

Heerlijkheid

  Column
Bas van der Hoeven
Bas van der Hoeven (Foto: Bas van der Hoeven)

Sinds ik vrijgesteld ben van betaalde arbeid ga ik elke vrijdag wandelen met oud-collega's die nu vrienden zijn.

De formule is simpel: we spreken rond 10 uur af in een dorp bij Nijmegen. Niet in die stad zelf, daar is parkeren net zo duur als koffiedrinken.

Daarna gaan we één tot anderhalf uur wandelen. Liefst op een route die vrij is van gemotoriseerd verkeer.

We bespreken de week en de weelde van nietsdoen en gaan lunchen. Meestal een uitsmijter. Cholesterolverhogend, daarom verdunnen we ons bloed met bier van hoge gisting.

Afgelopen vrijdag waren we weer eens in De Leurse Hof. Een horeca-etablissement in de heerlijkheid Leur waar alleen onzichtbare moderniteiten worden toegelaten.

In het huiskamerrestaurant met opkamer kijk je uit op een driesprong met antieke ANWB-wegwijzer. Als hier een postkoets zou stoppen, zou niemand verbaasd opkijken. De tijd heeft hier niet stilgestaan, maar is gaan zitten. In De Leurse Hof zetelt De Tijd aan een tafeltje en nipt genietend van een borrel.

Wandelen in de heerlijkheid is zoals je mag verwachten. Een boerderijhond loopt kwispelstaartend een rondje mee, een koe loeit hitsig naar een achter prikkeldraad lonkende stier, kauwen scharrelen ruziënd over straat, een man met pet groet vanaf zijn stalen ros. En dan som ik de meest opwindende gebeurtenissen in bijna drie jaar op.

We struinen over een door Romeinen aangestampt bospad en krijgen onverwacht uitzicht op weilanden en akkers. Elk jaargetijde is hier mooi.

Je moet het wel zien, deze ongerepte eenvoud. Hier worden mens en dier niet opgesloten in flats of megastallen. Naar deze hectares heeft geen projectontwikkelaar zijn klauwen uitgestrekt. Geen belegger wordt hebberig van dit groene openluchttheater. Geen aannemer of makelaar ziet hier brood in.

Zoals Leur zijn er nog veel dorpen in Maas en Waal.

Laten we er zuinig op zijn.

reageer als eerste
Meer berichten