De Maas&Waler dat ben ik: Mark Dibbits

In deze rubriek maken we kennis met inwoners van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat: een kijkje in het leven van, al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een karakteristiek portret.

Naam: Mark Dibbits
Leeftijd: 41 jaar
Plaats: Afferden

Om een Maas en Waler te zijn, hoef je er niet te zijn geboren. Daar weet Mark Dibbits alles van. Hij werd in Houten geboren en bracht er zijn eerste jaren door. Op zijn zesde verhuisde het gezin naar Bergharen. Voor zijn vader was het een terugkeer naar zijn geboortestreek, want hij groeide op in ’t Schaar in Bergharen.

Na de basisschool en de Pax wilde Mark een grafische opleiding volgen aan SintLucas. ‘Ik werd uitgeloot, maar kon een jaar later alsnog starten. Nadat ik het diploma had behaald, ben ik met HBO-informatica begonnen, omdat de computerwereld me trok. Daar ben ik mee gestopt, programmeren was niets voor mij.’

Standbouw

Hij rolde alsnog de automatisering in bij Bouwmaat in Bunschoten, waar hij begon als helpdeskmedewerker en doorgroeide naar de functie van applicatie- en systeembeheerder. Na acht jaar dagelijks op en neer rijden, kwam er een nieuwe kans. Zijn ouders hadden een standbouwbedrijf en vroegen of hij bij hen wilde komen werken. ‘Ik heb eerst een tijdje meegekeken, maar het voelde eigenlijk best logisch. Als kind kwam ik daar namelijk al graag. Waarschijnlijk liep ik vooral in de weg,’ lacht hij, ‘maar op mijn manier hielp ik toen altijd al mee.’ 

Twee jaar geleden zetten zijn ouders een punt achter hun werkzaamheden en werd Mark eigenaar van het standbouwbedrijf, Dibbits Expo Services. Hij bouwt beursstands in de Benelux en Duitsland. ‘Ik doe zelf de voorbereiding, de opbouw en de afbouw. Mijn vriendin Daphne helpt mee in de zaak en op heel drukke momenten kan ik mijn vader nog inschakelen.’

Liefde

Daphne leerde hij kennen bij Survivalrun Vereniging STORM Outdoor in Deest, waar hij jarenlang deelnemer, trainer en organisator was. ‘We hadden bovendien een wederzijdse vriendenkring en met carnaval kwamen we allebei bij hen terecht. We maakten een afspraak en tijdens onze eerste date ging ik op de koffie bij Daphne. We hebben urenlang zitten kletsen. De tweede date organiseerde ik en die pakte heel goed uit. Ik verraste Daphne met een motorrit. Ze stond te stuiteren toen ik met een extra helm bij haar voor de deur stond. Achterop moest ze wel haar controle loslaten en dat vond ze best spannend.’

Zes jaar geleden verhuisde Daphne met haar dochters naar de tussenwoning van Mark in Deest. Mark kreeg twee bonusdochters, Blechnum en Britt. ‘Ik ben enorm trots op ze. Ze waren 12 en 14 jaar toen ik hen leerde kennen. Natuurlijk moesten we even aan elkaar wennen, maar dat ging verrassend snel.’ Terwijl hij vertelt, wijst hij naar een grote foto aan de muur van zijn kantoor. ‘Deze hangt hier niet voor niets. Het is een foto van onze vakantie in Italië. Voor de meiden was het de eerste buitenlandse reis samen met hun moeder. Ik vind het bijzonder dat ik daar deel van uitmaakte.’

De tussenwoning was klein voor vier personen en toen zich een kans voordeed, verhuisde het gezin naar Afferden. Dat was bekend terrein, want Mark woonde er al eerder in een ruimte die hij bij zus Gina en zwager Johan huurde. In die tijd maakte hij kennis met ‘het vier-uur biertje’ op zaterdag, de plek waar wekelijks het dorpsnieuws wordt besproken. ‘Als Johan gastheer was, nodigde hij me uit om erbij te komen zitten en zo ben ik blijven hangen als benjamin van de groep.’

Zeeltje

Komend weekend is het weer festival Zeeltje in Deest. Dit trekt traditiegetrouw veel bezoekers die willen genieten van een weekend vol optredens van diverse artiesten. Al zo’n 15 jaar is Mark als vrijwilliger aan het festival verbonden. 

‘Ik kwam Nick Helmond, een van de initiatiefnemers, tegen op een festival in België. We raakten aan de praat en daarna ben ik vrijwilliger geworden bij Zeeltje. Ik help bij de opbouw, run samen met anderen de buitenbar en ik houd de website bij. Het is best doorwerken, maar we maken er elk jaar ons eigen feestje van. Nick en Wilma zorgen bovendien goed voor ons. Dat is waarom ieder jaar dezelfde vrijwilligers weer terugkomen.’

Maas en Waal

Samen ergens de schouders onder zetten is precies waarom Mark zich in Maas en Waal zo thuis voelt. ‘Wij hebben een nuchtere manier van denken, we letten op elkaar, helpen elkaar als het nodig is en we hebben tegelijk de Brabantse gezelligheid. Die combinatie vind je nergens anders. Ik zou hier niet meer weg willen.’

Door Elly Hagen