De Maas&Waler dat ben ik: Jan van Herpen

In deze rubriek maken we kennis met inwoners van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat, een inkijkje in het leven van,
al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een
karakteristiek portret.

Naam: Jan van Herpen
Leeftijd: 65 jaar
Plaats: Druten

Voormalig Brabander Jan van Herpen zit vlak voor zijn pensioen en vertelt enthousiast, bijna zonder pauzes, over zijn leven als huisarts in Druten. ‘Het is voor mijn gevoel een beetje dubbel nu ik ga stoppen; ik heb mijn werk met veel liefde en passie gedaan en erg veel mooie momenten gekend. Maar ook intens verdriet, en ik heb gemerkt dat ook dat iets moois in zich kan hebben. Al met al voel ik mij bevoorrecht’, legt hij uit vanachter zijn bureau in zijn spreekkamer. ‘Het ziet er wel een beetje kaal uit hier, maar dat komt doordat bijna al mijn persoonlijke spullen al weg zijn.’

Jan volgde zijn opleiding in Beuningen; daarna wilde hij niet naar de stad. ‘Ik vind mezelf teveel een gemoedelijk iemand, en de stad past niet goed bij mij. Daar is het allemaal wat harder. Toen er een plek vrijkwam in Druten begon ik daar met een praktijk. In 1996 bouwde ik samen met Ton Zwaard het huidige gebouw, centraal gelegen tussen Druten-Zuid en Puiflijk. In het begin, tijdens weekenddiensten, heb ik regelmatig letterlijk achter de balie geslapen. Mijn assistente hoopte dat ik me eens zou verslapen, want ze wilde me weleens in pyjama zien, grapte ze.’

In zijn leven is compassie met elkaar erg belangrijk. ‘Maar je moet anderen ook weer niet pamperen, vind ik, want iedereen heeft zijn eigen verantwoordelijkheid. Door verschillende factoren, zoals individualisering en ontkerkelijking, is de sociale cohesie wat op de achtergrond geraakt. Tijdens de coronacrisis zag je wel dat mensen meer oog hadden voor elkaar, maar over het algemeen denk ik dat we echt meer naar elkaar moeten omkijken.’

Wandelcafés

Bewegen is een groot goed, volgens Jan. ‘Je gezondheid wordt voor een aanzienlijk deel bepaald door de manier waarop je leeft. Ik ben trots op organisaties als Maas en Waal in Beweging en Bendefit, die ik mede heb opgericht. Bovendien zijn er gelukkig in diverse dorpen wandelcafés. Echt, bewegen is goed voor je gezondheid. Ik zie de resultaten dagelijks!’

Jan doet het zelf ook. Wandelen in de regio, dat vindt ’ie prachtig. ‘Maar wel met de voorwaarde dat we even ergens koffie kunnen gaan drinken onderweg. Dat dan weer wel… Meestal ga ik dan op pad met mijn vrouw. Wat ik nog meer graag doe? Muziek luisteren bijvoorbeeld. Ik heb een brede smaak: pop, rock, blues, enzovoort. Maar geen hardrock, dat is niets voor mij. Wel neem ik nog weleens een kijkje bij muziekfestivals, zoals Pinkpop. Ik ben hartstochtelijk fan van Bløf. Maar ook voor klassieke koorzang en de Johannes- of Mattheuspassion loop ik warm. Die draai ik thuis liefst zo hard mogelijk. Maar ja, meestal gaat mijn vrouw er dan meteen vandoor…’

Tentvakanties

Ook stapt de Drutenaar met plezier op zijn fiets. ‘Als ik gepensioneerd ben, na mijn afscheidsreceptie, wil ik eigenlijk een maand of drie helemaal weg. Even loskomen van mijn werk, even afstand nemen, en misschien alvast nadenken over de vakantie. We zijn wat dat betreft echte kampeerders, de laatste jaren ook in Duitsland, Frankrijk, Italië of Zwitserland. We houden van tentvakanties. In een tent slaap ik zó goed… beter dan waar dan ook. Laat de regen maar kletteren op het tentdoek. En dan overdag fijne fietstochtjes maken. Wat ik niet graag doe is op vakantie gaan in de kou. Ik ben een koukleum en ga dus mooi niet skiën, mij niet gezien. Dan ga ik liever wandelen, tijdens de Nationale Wandeluitdaging bijvoorbeeld, die 6 mei van start gaat. De groep vertrekt elke dinsdag om 19.00 uur vanaf het Ambtshuisplein in Druten, gedurende 20 weken. Ik vind het een mooie uitdaging om dat vol te houden.’

Jan van Herpen ratelt aan één stuk door. Een gezellige, goedlachse prater, die vertelt dat hij een hekel heeft aan mensen die denken dat ze meer zijn dan anderen.
Hij staat met plezier in de keuken. ‘En dan maak ik het liefst iets dat ik nog niet eerder heb gemaakt. Als je echt verschrikkelijk lekker wilt eten moet je in Indonesië zijn! Ik ben ook eens in Ghana geweest. Daar zijn de mensen wel heel vriendelijk hoor, maar het eten is niet om over naar huis te schrijven…’

In zijn tuin, in een rustige Drutense wijk, probeert hij zoveel mogelijk insecten en vogels te lokken. ‘Dat geeft rust en is goed voor de natuur.’

Als het om Druten gaat heeft Jan er wel wat moeite mee dat er plannen zijn voor een erg hoge flat, die het dorp een stadse uitstraling zou moeten geven. ‘Maar het ís hier toch helemaal geen stad?’, besluit hij.

Door Ton van Hulst