De Maas&Waler dat ben ik: Gerrit van Gemert

In deze rubriek maken we kennis met inwoners van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat, een inkijkje in het leven van, al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een karakteristiek portret.

Naam: Gerrit van Gemert
Leeftijd: 65 jaar
Plaats: Horssen

‘Gedurende de eerste helft van mijn leven woonde ik in Altforst, nu is Horssen mijn residentie. Hoe dat kwam?’ Nog voordat Gerrit kan antwoorden, lacht zijn vrouw Wilma: ‘Haha, de reden voor zijn verhuizing, dat ben ik!’ Ongeveer 40 jaar geleden was Gerrit een regelmatige bezoeker van De Stoep. Daar ontmoette hij Wilma. Het stel woonde na hun huwelijk aanvankelijk in Altforst, en kon uiteindelijk een woning betrekken in Horssen, Wilma’s geboortedorp. ‘Van beide heb ik nooit spijt gehad’, zegt Gerrit.

Hij werkte ongeveer vijftien jaar als fysisch-chemisch analist bij een groot metaal researchlaboratorium in Arnhem, waar hij onderzoek deed naar de mogelijke ontginning van non-ferrometalen uit ertsen. ‘Daarna heb ik bij het zuiveringsschap, het huidige Waterschap Rivierenland, gewerkt in diverse functies, onder andere als handhaver, vergunningverlener en arbomedewerker. Inmiddels ben ik gestopt met werken.’

Kiktochus

In Horssen is Gerrit welbekend van de columns die hij schrijft in het dorpskrantje De Klep en van verhaaltjes voor de carnavalskrant van De Streupers. Hij zat dertig jaar in diverse besturen, nooit als voorzitter, maar altijd als secretaris. Nu doet hij nog projectmatig werk voor diverse verenigingen. Tevens is hij, onder de naam Kiktochus, mede betrokken bij de organisatie van vier optredens in het dorp in vier privétuinen. Iets dat hij erg leuk vindt om te doen. En dan de dorpsquiz. ‘Het is nu alweer de vierde of vijfde keer dat die georganiseerd wordt. Voor de editie van komend najaar ben ik naarstig op zoek naar (jonge) mensen die goed overweg kunnen met de computer. Dus, wie zich geroepen voelt…’

Gerrit is het liefst de man achter de schermen. De voorbereiding vindt hij eigenlijk leuker dan de daadwerkelijke uitvoering. ‘Ik vind het prachtig te zien dat mensen genieten van wat we georganiseerd hebben. Het mooiste in mijn bestuursleven is wel BOA, de samenwerking van drie voetbalclubs, voor de jeugd. Daar zijn mooie vriendschappen uit ontstaan. En tijdens een voetbalmarathonwedstrijd in 2012, ter gelegenheid van de fusie van AAC en Olympia, haalden we 40.000 euro op voor Energy for All. We kregen bovendien een vermelding in het Guinness Book of Records, vanwege deze voetbalwedstrijd die 62 uur aan één stuk duurde.’

Voedselbank

Bij de Voedselbank fungeert Gerrit als preventiemedewerker. ‘De veiligheid van de werknemers en de klanten op de locatie, dat is mijn verantwoordelijkheid. In de gemeente Druten maken 130 huishoudens gebruik van de Voedselbank, maar volgens de gegevens van de gemeente zouden het er wel ongeveer 400 kunnen zijn. Is het schaamte of onwetendheid waardoor mensen niet komen? Niemand hoeft zich hiervoor te schamen. We zijn er wel trots op dat we voor de klanten elke week twee tot drie keer een gezond ontbijt en gezonde maaltijd kunnen regelen.’

Goededoelenweek

Gerrit vertelt verder over de Goededoelenweek: ‘Het is nu de tweede keer dat we er in Horssen aan meedoen. Voor negentien goede doelen samen komt er maar één collectant aan de deur. Het mooie is dat het niet alleen meer rust geeft aan de voordeur, maar dat er zelfs meer wordt opgehaald dan voorheen. Ik kan het iedere gemeente aanraden!’

Vrije tijd

In zijn vrije tijd besteedt Gerrit veel aandacht aan zijn kleindochters. ‘Prachtig hoor, en gelukkig heel dichtbij. Toch hou ik tijd over voor het lezen van bijvoorbeeld crime boeken, en voor het luisteren naar muziek. Bij voorkeur muziek uit de jaren ‘70 en ‘80. Ik heb diverse concerten bezocht, als laatste een van Bruce Springsteen, en was diverse keren deelgenoot van het indrukwekkende Oerolgebeuren. Een beetje puzzelen, dat wil ik ook nog wel eens doen. Een soort sudoku’s, maar dan ingewikkelder. En uiteraard is er het wekelijkse pokeravondje met vrienden.’

Verder houdt Gerrit zich graag goed op de hoogte van de wereldproblematiek, dichtbij en ver weg. Zijn vakantielanden waren vroeger tamelijk exotisch: Costa Rica, de Azoren, Lapland, China, maar tegenwoordig zoekt hij het wat dichterbij huis, in Griekenland, Ierland en Engeland bijvoorbeeld.
Horssen vindt hij een erg levendig dorp, met veel activiteiten, en voldoende vrijwilligers die alles opzetten en draaiend houden. ‘Ik hoop wel dat de renovatie van het dorpsplein iets praktisch oplevert. Ik ben benieuwd…’

Door Ton van Hulst