Hans van Gelder.
Hans van Gelder. Foto: Maik Jansen

De Maas&Waler dat ben ik: Hans van Gelder

21 sep, 16:18 Mens De Maas&Waler dat ben ik

In deze rubriek maken we kennis met inwoners van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat, een inkijkje in het leven van, al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een karakteristiek portret.

Naam: Hans van Gelder
Woonplaats: Druten
Leeftijd: 73 jaar

Hij mag de 67 jaar dan wel ruim gepasseerd zijn, voor Hans is dat vooralsnog geen reden om met pensioen te gaan. ‘Het houdt je jong hè’, zegt hij lachend. Drie dagen in de week is hij nog te vinden bij ‘zijn’ GVG Oliehandel, het bedrijf wat hij in 1969 mede opbouwde.

Oliehandel
Onder de naam Van Gelder Aardolieproducten NV werd het kleine bedrijf in de jaren die volgden succesvol uitgebouwd tot een onderneming met 140 man in negen bv’s. Hans glundert als hij erover praat. Waar hij vroeger alles deed, van de techniek en het bijvullen van tanks, tot aan relatiebeheer, is hij nu alleen nog op de achtergrond actief. Sinds zijn pensioen in 2010, bemant hij de vullijnen en verricht hij hand-en spandiensten in het magazijn.’ Twee weken geleden werd ‘Ome Hans’, zoals hij door zijn collega’s liefkozend genoemd wordt, gehuldigd voor zijn inzet voor het bedrijf.

Scheepswerf Van Gelder
Voordat hij in de oliehandel terecht kwam, was Hans werkzaam in de scheepsbouw. Ook een familie aangelegenheid. Overgrootvader Pit was een van de oprichters van de scheepswerf in Deest, en opa Bart zette het bedrijf voort. In het begin werden houten schepen gebouwd, en vanaf 1900 werd overgegaan op plaatijzer en klinknagels. Met de balant, een groot lichtgebouwd kanaalschip, oogstte de werf groot succes in Europa. ‘Je komt ze her en der nog tegen, gerestaureerd en wel. Maar nog altijd prijkt de naam ‘P&A van Gelder’ op de boeg’, vertelt Hans, wijzend op een foto in een verenigingsblad van de ‘Verein Historische binnenschifffahrt’. ‘Ja, daar ben ik, als laatste scheepsbouwer van de familie, wel trots op.’

Hans werkte niet alleen op de werf, hij is er ook geboren en getogen. Het huis staat er nog altijd, maar is tegenwoordig helemaal ingebouwd. ‘Ik heb er een geweldige jeugd gehad. Lekker struinen, zwemmen, lang leve de vrijheid. Ik weet nog dat mijn oma altijd zei, ga maar aan de Waal spelen jongen. Op de dijk is het levensgevaarlijk. Moet je je voorstellen, wat kwam er in die tijd nou aan verkeer op die dijk...’

Water 
‘Ieder jaar kregen we het water in huis. Dan stond het beneden helemaal blank, en gingen we gewoon een verdieping hoger wonen. Het was geen ding, zo was het nou eenmaal. En het huis was erop gebouwd. Ik weet nog goed dat het water koud weg was of we zaten alweer beneden.’

In november aanstaande is hij 50 jaar getrouwd met Joke, die hij kent ‘zolang als dat we de ogen open hebben’. ‘Ze was mijn buurmeisje’, legt hij uit. Samen hebben ze twee dochters en twee kleinkinderen. Jarenlang woonde het echtpaar in Deest. Eerst buiten het dorp. Later, vanwege een gedwongen verhuizing in verband met de dijkverzwaring, in een vrijstaand huis in de dorpskern. Toch kozen de twee ervoor om twaalf en een half jaar geleden naar Druten te verhuizen. ‘En we vinden het heerlijk hier. We hebben alles bij de hand.’

Het Wagenwiel 
Ze waren destijds een van de eerste bewoners van Het Wagenwiel. En lange tijd waren ze, met slechts elf andere stellen, de enige bewoners. Inmiddels is het hele complex gevuld, en vormen ze een fijne club bewoners die samen optrekken in het onderhouden van het gebouw en de binnentuin. ‘We doen hier bijna alles zelf, behalve wat we niet mógen doen, zoals het liftonderhoud bijvoorbeeld. Eens per maand hebben we een vrijwilligersdag, waarop we allerlei zaken in dit complex aanpakken. Achteraf is er ruimte voor een kop koffie en een praatje. Dat zijn leuke ochtenden, goed voor de samenhorigheid.’

Toekomst
In zijn vrije tijd zingt Hans graag. Hij is lid van Koninklijke Gemengde Zangvereniging Orpheus, en van het kerkkoor. Hij leest ook graag een boek. Daarnaast trekt hij er regelmatig samen met Joke op uit.

Wat hij nog op de planning heeft staan? ‘Nou, lang leven’, lacht hij. ‘Nee, ik kijk niet graag vooruit’, geeft hij toe. ‘De jaren vliegen veel te snel om. Toch hoop ik dat we nog lang zo door kunnen gaan. Ik heb mijn werk, het koor, de activiteiten met de bewoners hier, een keertje uit eten en regelmatig op vakantie. Het zorgt ervoor dat ik aan het eind van de dag kan zeggen, ik heb geleefd.’

Door Aafke Labout        

!
Digitale krant