De Maas&Waler dat ben ik: Gerrit Kistemaker

In de rubriek 'de Maas & Waler dat ben ik' maken we wekelijks kennis met een inwoner van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier. Maar ook, wat zouden ze graag toevoegen aan de regio? En aan welke plek hebben zij bijzondere herinneringen? Het resultaat, bijzondere portretten van gewone mensen met een eigen verhaal.

Naam:                Gerrit Kistemaker
Leeftijd:                74 jaar
Woonplaats:        Horssen

Gertje van Bernard van Boer Kiest uit Horssen, had als klein menneke de droom en passie om toneelspeler te worden. Eind jaren vijftig was dit niet gemakkelijk. Gerrit deed drie keer een goede auditie voor de toneelacademie. De eerste keer was hij te jong en de andere keren hoorde hij bij de eerste acht, maar dat was niet voldoende om een studiebeurs te bemachtigen. Deze had hij nodig, omdat zijn vader niet wilde investeren in toneelspelen. Zijn zoon moest boer worden en zich niet onder het tod-volk begeven. Het 'boeren' had Gerrit echter niet in zijn bloed, maar hij wilde wel aan het werk. Hij werd eerst hofmeester op cruiseschepen van de Holland America Line en daarna vierendertig jaar hoofd administratie, bij houthandel Emmerik in Nijmegen. In de avonduren volgde hij zijn passie en werd in Maas en Waal en omstreken een bekend acteur en regisseur.

Nieuw pekske
Gerrit is geboren en opgegroeid in Horssen. 'Vroeger brachten de mensen de meeste tijd door in het eigen dorp,' vertelt hij. 'Een keer per jaar gingen we met de bus naar Nijmegen om inkopen te doen of om voor de Eerste en Plechtige Communie een nieuw 'pekske' uit te zoeken. Het was pas echt feest als ik bij mijn moeder achterop de fiets, naar de dierentuin ging. Bij Ochten de pont over en dan via Kesteren naar Rhenen. Ik kreeg Exota en we aten op een 'benkske' in het dierenpark de van thuis meegenomen broodjes.'

In Horssen is de toneelcarrière van Gerrit begonnen. 'Ik was zestien toen ik aan meester Kraaij, het hoofd van de school, vroeg of ik mee mocht spelen bij de plaatselijke toneelclub in het Parochiehuis. Dat kon niet, omdat de minimum leeftijd achttien jaar was. Een jaar later kneep hij toch een oogje dicht. Ik kreeg mijn eerste rol, met drie zinnen, in het toneelstuk: 'Drie neemt vakantie.' Ik heb achtentwintig jaar bij deze club gespeeld. Met het zestig jarig bestaan vroegen ze mij als jubileumregisseur. Dat vond ik erg leuk, want ik zag veel oude gezichten terug.'

Omdat hij in dienst moest en daarna in Amsterdam ging studeren moest Gerrit Horssen verlaten. 'Met mijn diploma kon ik een baan als hofmeester krijgen, maar dat bleek mijn wereld niet te zijn.

Ik keerde terug naar Horssen en haalde mijn boekhouddiploma's, MBA en SPD. Ik reageerde op een advertentie bij houthandel Emmerik en werd aangenomen. Mijn baas was erg enthousiast over mijn toneelwerkzaamheden. Ik mocht eerder weg als ik moest spelen en hij kwam zelf regelmatig kijken.' Lachend: 'Mijn moeder was er ook altijd en als iemand naast haar zei: 'goh wat speult hij goed,' antwoordde ze trots: 'dat is ons Gertje.'

Moas en Woals
Gerrit speelde in komische en serieuze rollen. 'Ik deed toneel, monologen, kindermusicals, poppenkast, film en ik was regisseur. Begin 2018 ga ik meespelen in een musical van Plaet Gespeuld. Het stuk gaat over de watersnood van 1926 en wordt in dialect opgevoerd. Dat vind ik mooi en ik vind het jammer dat er mensen zijn die het niet meer willen spreken, vaak onder het motto: 'A ge plat proat, dan zien ze ow as un domme boer.' Ik vind dat onzin, want het Moas en Woals is juist een symbool van onze afkomst.'

Koninklijke onderscheiding
Gerrit is enorm betrokken bij Horssen. Hij zat jaren in het carnavalsbestuur, heeft het dorpshuis in Horssen mee opgericht en regisseerde acht jaar de kindermusicals van groep acht. Voor zijn inzet werd hij in 2010 Koninklijk onderscheiden. 'Na afloop van een toneelstuk kwam de burgemeester het toneel op,' licht hij toe. 'Ik dacht eerst dat hij ons wilde bedanken, maar daarvoor stond hij wel erg lang te praten. Ik kreeg pas aan het eind door, dat het voor mij was. Niet alleen ik was verrast, ook het publiek wist van niets. Ze kwamen massaal overeind om te applaudisseren. Het was een bijzondere ervaring.'

Jezelf zijn
Gerrit woont samen met zijn partner Jozef in zijn ouderlijk huis. 'Wij wonen in de Kerkbuurt en daar heerst rust en stilte. Er mag niet worden gebouwd, omdat het onder gemeentelijke monumenten valt. Ik vind het fijn dat er nog een stuk Horssen is, dat blijft zoals het was. Ik kan in Horssen mezelf zijn, dat vind ik bijzonder en ik waardeer het. Ik houd van Horssen en als het even kan, blijven we hier nog lang wonen.'

Door Elly Hagen